Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/3407 K.2023/7026

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Perşembe Cumhuriyet Başsavcılığının 30.03.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.03.2021 tarihli kararıyla hükmün basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2022 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, tekerrür hükümlerinin aleyhine olarak uygulandığı, tekerrür hükümleri yerine lehe olan yaptırımların uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın cezaevinde hükümlü olarak bulunduğu sırada özel izne ayrılması ve dönmesi gereken süreden 48 saatlik yasal süre geçmesine rağmen dönmemesi nedeniyle firar ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dosyada mevcut 11.03.2015 tarihli tutanak, firar fişi, sanığın ikrarı ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin atılı suçun sübutu ve suç niteliğinin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, düzeltme konusu dışında sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hüküm fıkrasında sevk maddesinde 5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrasının gösterilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR