Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/3652 K.2022/18203

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa hükmün 20.03.2015 tarihinde tefhim edildiği, ancak sanığın kararı süresi içerisinde temyiz etmediği anlaşılmakta ise de; hükmün tefhim edildiği tarihte cezaevinde başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığa CMK.nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltılması nedeniyle sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Kabule göre de;

2-Temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Kanunun 105/A-8. maddesi delaletiyle TCK.nın 292/1. maddesi" olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-5237 sayılı TCK.nın 50/1. maddesine göre, sanığın; kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına veya seçenek tedbirlerden birine çevrilebileceği hükmü düzenlenmiş olması ve sanığın hükmün tefhim edildiği 20.03.2015 tarihli duruşmada, lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin talebinin TCK.nın 50. maddesini de kapsadığı gözetilmeden, bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

4-Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin, 18 yaşından küçükken işlediği suça ilişkin olması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi yasaya aykırı,