Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/3686 K.2024/5352

Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2021 tarihli 2015/589 Esas, 2021/269 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 228 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis ile 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, istinaf edilmeksizin 18.11.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 08.06.2022 tarihli ve 2022/4990 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.07.2022 tarihli ve KYB-2022/86891 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.07.2022 tarihli ve KYB-2022/86891 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanığın kumar oynanması için yer ve imkan sağlama olarak tespit edilen eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 228/1. maddesine göre 10 ay hapis ve 3.320,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmiş ise de; anılan Kanun’un 228. maddesinin, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 24/11/2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önceki halinde yer alan, “Kumar oynanması için yer ve imkan sağlayan kişi, bir yıla kadar hapis ve adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenlemenin sanık lehine olduğu,

anılan kararın gerekçesinde ve hüküm kısmında da sanık hakkında verilen cezada alt sınırdan uzaklaşılmadığının anlaşıldığı, lehe olan düzenlemeye göre temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 49/1. maddesinde yer alan "Süreli hapis cezası, kanunda aksi belirtilmeyen hallerde bir aydan az, yirmi yıldan fazla olamaz." şeklindeki düzenleme gözetilerek alt sınır olan 1 ay ve adli para cezasının ise 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesi göre 5 gün üzerinden belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde fazla ceza verilmesinde isabet görülmemiştir.

"Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlü hakkında işlemiş olduğu aynı neviden bir başka suç nedeniyle Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2015 tarihli ve 2015/600 Esas, 2015/843 Karar sayılı kararına konu davada suç tarihinin 07.08.2015, iddianame tarihinin 01.09.2015 olduğu, inceleme konusu Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/589 Esas sayılı dava dosyasında ise suç tarihinin 11.08.2015, iddianame tarihinin 18.08.2018 olduğu, hükümlünün 07.08.2015 tarihli eyleminin de ilk hukuki kesintiyi oluşturan Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/589 Esas sayılı dava dosyasının 18/08/2018 tarihli iddianamesinden önce olması karşısında, birleştirme kararı verilerek,

tek suçtan mahkumiyet kararı verilip, zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiği anlaşılmış ise de, Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet kararının Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 21.01.2020 tarihli ve 2019/31749 Esas, 2020/83 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmiş bulunması karşısında, kanun yararına bozma incelemesine konu edilmesine kanunî imkan bulunmamakla birlikte, anılan Yargıtay ilamına karşı 5271 sayılı Kanunu’nun 308 inci maddesi kapsamındaki itiraz hususunun merciince değerlendirilmesi gerektiği düşünülerek yapılan incelemede;

Dava dosyası kapsamına göre, hükümlü hakkında kumar oynanması için yer ve imkan sağlama olarak tespit edilen eyleminden dolayı 5237 sayılı Kanunu’nun 228 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis ile 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiş ise de; 5237 sayılı Kanun’un 228 inci maddesinin, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önceki halinin ise ; “Kumar oynanması için yer ve imkan sağlayan kişi, bir yıla kadar hapis ve adli para cezası ile cezalandırılır.”

Şeklindeki düzenlendiği, değişiklik öncesi cezanın hükümlünün lehine olduğu, anılan kararın gerekçesinde ve hüküm kısmında da hükümlü hakkında verilen cezada alt sınırdan uzaklaşılmadığının belirtildiği, lehe olan düzenlemeye göre temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 49 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Süreli hapis cezası, kanunda aksi belirtilmeyen hallerde bir aydan az, yirmi yıldan fazla olamaz." şeklindeki ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının,

bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir." şeklindeki düzenlemeler gözetilerek hapis cezasının alt sınır olan 1 ay ve adli para cezasının ise 5 gün üzerinden belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde fazla ceza verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

...