Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/3829 K.2024/1987

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Terme Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.05.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın üzerine atılı cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Terme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/242 Esas ve 2019/87 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu kabul edilerek 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın, katılan kurum vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 09.06.2021 tarihli ve 2019/1618 Esas ve 2021/1194 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılmış ve sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz isteği, Bölge Adliye Mahkemesinin kararının usûl ve yasaya aykırı olduğu, sanığın atılı suçu işlediğinin dava dosyası kapsamındaki deliller ile sabit olduğu bu nedenle sanık hakkında verilen beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın oğlu olan ve olay tarihinde 14 yaşındaki bulunan mağduru okula devamsızlık yapmasından dolayı cezalandırmak amacıyla odasına kilitlediği bu suretle de hürriyetinden yoksun kıldığı iddiasına ilişkindir. 2. Mağdur beyanı, olay günü mağdur hakkında düzenlenmiş olan adli muayene raporu, tanık beyanları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Bölge Adliye Mahkemesinin kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler; özellikle sanığın savunması, mağdur beyanı, sanığın kasten yaralama fiilinden ayrıca cezalandırıldığı hususu ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın suç tarihinde, oğlu olan mağdurun okula devamsızlık yaptığını öğrendiği bu durum nedeniyle sinirlendiği oğlunu bir baba olarak tedip hakkı çerçevesinde odasına kapattığı daha sonra da olay öncesinde aldığı alkolün etkisiyle sızdığı, mağduru hürriyetinden mahrum etme kastının bulunmadığına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kabulünün yerinde olduğu anlaşılmakla katılan kurum vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 09.06.2021 tarihli ve 2019/1618 Esas, 2021/1194 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,