Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/3875 K.2022/15943

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 15.09.2021 tarihli bozma ilamında açıklandığı üzere suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük mağdure ile suça sürüklenen çocuğun arkadaşlık kurdukları, olay tarihinde suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin buluştukları ve sanık ...'ın evine gittikleri, burada sanığın da bilgisi dahilinde ve bazı zamanlarda sanık da orada olduğu halde 3 gün kaldıktan sonra hakkında kayıp başvurusunda bulunulduğunu öğrenen mağdurenin karakola giderek olay hakkında ifade verdiği anlaşılmakla, katılan mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları dışında ve sanık ile suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarının aksine,

mağdurenin zorla sanık ve suça sürüklenen çocuk ile birlikte kaldığına dair dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile birlikte serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rızası hukuken geçerli sayılmadığından,

sanık ile suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nın 109/1, 3-b-f, 5. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,