Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/3887 K.2024/2019

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Isparta Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.05.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır. 2. Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 03.12.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Sanık hakkında uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.04.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.04.2015 tarihli kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 10.03.2022 tarih ve 2019/6732 Esas, 2022/4169 Karar sayılı kararı ile "...dosya kapsamına göre yokluğunda verilen kararın sanığa Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre kovuşturma aşamasında bildirdiği, aynı zamanda MERNİS adresi olan adrese MERNİS şerhi ile çıkarıldığından tebligat işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; usulsüz tebligat nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmediği bu nedenle de denetim süresinin başlamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.04.2022 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanmasına yer olmadığına karar verilmiş ve karar itiraz edilmeden kesinleşmiştir.

6. Sanık müdafiine Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 03.12.2012 tarihli kararı usulüne uygun tebliğ edilmiş ve sanık müdafi tarafından ilgili karara itiraz edilmesi üzerine, Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23.05 2022 tarihli ve 2022/327 Değişik İş numaralı kararı ile itirazın kabulüne ve "...sanığın atılı suçu birden fazla kişi ile birlikte işlediğine dair dosyaya yansıyan somut bir delil bulunmadığı halde TCK’nun 109/3-b maddesi uygulanmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayininin usul ve yasaya aykırı olduğu..." nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

7. İtiraz merciinin kararı üzerine; Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiiin temyiz istemi; sanığın beraat etmesi gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı aleyhe itiraz olmadığından önceki verilen karardan daha ağır bir cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; sanığın mağduru otomobile zorla bindirdiği, olayı gören kişilerin polise bu yönde ihbarda bulunduğu, sanığın bir süre bu şekilde devam ettikten sonra mağdurun aracın kapısını açarak kendisini dışarıya attığı, yoldan yukarı doğru çıktığı esnada polis ekibini görerek onları durdurduğu ve olayı anlattığı, bu haliyle sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Dava dosyası olay kapsamında mağdura ait adli rapor ve 19.05.2012 tarihli tutanak mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararında iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlere yer verildiği, mevcut delillerin tartışıldığı, ulaşılan kanaat bölümünde delillerle sonuç arasında bağ kurularak karar verildiğinin anlaşılması karşısında sanığın eyleminin sabit olduğu değerlendirildiğinden; Tebliğnamedeki mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesi yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı itiraza tabi bir karar olmakla birlikte, Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarihli ve 2009/4-13 Esas, 2009/12 Karar tarihli kararı uyarınca itirazı inceleyen mahkemenin itiraz yasa yolunun mahiyeti gereğince, kendisine gönderilen kararı suçun sübutu açısından inceleme ve beraate ya da daha ağır veya hafif bir cezaya hükmetme olanağı bulunmamaktadır.

İtiraz konusu, inceleme merciince ancak, mahkemenin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının koşullarına ilişkin 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasında belirtilen “a)sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, b) mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,

c)Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” koşullarının tartışılıp tartışılmadığı ve tartışıldı ise verilen kararın hukuki yerindeliği ile sınırlıdır.

Bu kapsamda itiraz merciince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının fazla ceza tayini nedeni ile kaldırılması ve sonrasında 5271 sayılı Kanunun 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verilerek mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR