Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4035 K.2024/1819

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Dörtyol Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2008/616 iddianamesi ile sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası ve 110 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.10.2008 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ve 110 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.10.2008 tarihli kararının sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30.05.2011 tarihli kararı ile (...olayda; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/5. maddesinin uygulanmaması ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5 hükmü kapsamında düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi zorunluluğuna uyulmaması) bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine; Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.12.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası ve 110 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile birlikte hak yoksunluklarına karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

5. Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.12.2014 tarihli kararı 23.01.2015 tarihinde kesinleştikten sonra sanık ...'ın denetim süresi içerisinde 13.09.2019 tarihinde işlediği suç nedeniyle ihbar üzerine temyize konu Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2021/1402 Esas sayılı Kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılması şartlarının oluşmadığına ve beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İncelemeye konu olay; mağdurun sanık ile birlikte temyiz dışı diğer sanıklar Ahmet Başar ve Sadık Başar ile birlikte mağdurun yürümekte olduğu yolda önünü keserek zorla araca bindirdikleri ve kaçırdıkları, ihbar üzerine polis tarafından yakalanarak mağdurun araçtan indirildiği iddiasına ilişkindir. 2. Mağdurun kızı olan ...'in ihbarı üzerine kolluk birimi tarafından aracın Karakese Köprüsü üzerinde yakalandıkları hususu mağdurun ve kızının beyanında anlaşılmıştır. 3. Sanık mağduru evlendirmek amacı ile araca bindirdiğini kabul etmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Mağdurun anlatımını doğrulayan kızının ve tanıklar S.E., A.K'nın beyanları, olayın oluş şekli karşısında sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği yönündeki itirazlarına itibar edilmemiştir. Ayrıca sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonraki denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlediği hususunda dosya kapsamında mevcut mahkeme kararı bulunduğundan, hükmün açıklanması şartlarının oluşmadığı yönündeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Kabule göre ise kolluk ekiplerinin suçtan haberdar olması ile birlikte soruşturmanın başladığı gözetildiğinde 5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinin birinci fıkrasındaki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması şartları oluşmadığı halde uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından eleştiri yapmakla yetinilmiştir.

V. KARAR