Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4112 K.2024/1692

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 15.05.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.09.2019 tarihli kararı ile sanığın sahte parayı bilerek kabul etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve 54 üncü maddesi uyarınca ele geçen sahte banknotların müsaderesine ve 5320 sayılı Kanun'un 17 nci maddesi gereğince Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmiştir.

3. İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.09.2019 tarihli kararına karşı sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 26.05.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği kaldırılmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sahte paraları sahte olduğunu bilmeksizin bir alışveriş sırasında aldığı, tedavüle koymadığı, eksik inceleme ile mahkumiyetine karar verildiği bu suretle de beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, şüphe nedeniyle 23.08.2018 tarihinde görevli polis memurlarınca durdurulan ve yapılan kaba üst aramasında üzerinden 1 adet sahte 200 TL ve 1 adet sahte 100 Dolar çıkan sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

1. İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesi sanığın şüphe üzerine durdurulması sırasında yapılan kaba üst araması sırasında üzerinde suça konu sahte paraların ele geçirilmiş olmasını, sanığın bu paraları ne şekilde temin ettiği ve sahteliğini bilip bilmediği konusunda aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunmasını, ele geçen paralara ilişkin olarak alınmış olan ... raporunu birlikte değerlendirdiğinde sanığın paraların sahte olduğunu bilmediğine dair beyanlarını suçtan kurtulmaya yönelik olarak kabul etmiş, ancak İlk Derece Mahkemesi,

davaya konu fiilde sanığın kastının parada sahtecilik suçuna yönelik olduğunun kabulü için yeterli bir davranışının bulunmadığını değerlendirmiş ve sanığın fiilinin sahte parayı bilerek kabul etme suçu kapsamında kaldığı kanaatine varmış ve bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar vermiştir.

2. T.C. ... Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile sanığın 23.08.2018 tarihinde ele geçirilen 1 adet 200 TL'nin, 1 adet 100 Doların; sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Bölge Adliye Mahkemesinin duruşmalı olarak yaptığı incelemesi sonucunda suç tarihinde yapılan kimlik kontrolünde aynı zamanda sanığın kaba üst aramasının da yapılıp suça konu sahte paraların ele geçirilmiş olması, suça konu paralara ilişkin olarak rapor alınmış olması, sanığın kendi içerisinde çelişki içeren savunmaları, sanık hakkında daha önceden benzer suçtan verilmiş ancak hukuki kesinti oluşturan mahkumiyet hükmünün bulunması hususları gözönünde bulundurulduğunda ve tüm dava dosyası kapsamındaki delillerden sanığın fiilinin atılı parada sahtecilik suçunu oluşturduğu kanaatine varılmış ve bu suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler; özellikle sahte paraların ele geçiş şekli, sayısı, sanığın çelişkili savunmaları, benzer suçlardan verilmiş mahkumiyet kararlarının bulunması ve tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kabulünün yerinde olduğu anlaşılmakla sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiş ve sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 26.05.2021 tarihli ve 2019/4519 Esas, 2021/1189 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,