Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4251 K.2023/3829

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2019 tarihli iddianamesi ile sanığın iftira suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2021 tarihli kararı ile sanığın iftira suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmesine karar verilmiştir. 3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin lehe istinaf başvurusunun kabulüne karar verilip duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın iftira suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın iddialarının gerçek dışı olduğuna, bunun dosya içeriğinde inceleme evraklarıyla mevcut olduğuna, sanığın vekalet ücreti ödememek için katılan hakkında asılsız suçlamalarda bulunduğuna, sanığın suçunun sübut bulduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın katılanı Konya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülen davası için vekil olarak tayin etmesi ve sanığın katılanın dava ile yeterince ilgilenmediğini beyan ederek azil etmesinden sonra katılan hakkında Konya Barosu Başkanlığına asılsız suçlamalarda bulunarak iftira attığına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın katılan hakkında Konya Baro Başkanlığına verdiği dilekçe ile haksız olarak soruşturma geçirmesine sebep olduğu belirtilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın vekili bulunan katılan hakkında verdiği dilekçenin yaptığı takım şikayetlere dayanması nedeniyle, sanığın beyanlarının şikayet hakkı kapsamında kaldığı belirtilerek beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerekir. İhbara konu suçtan beraat hükmü kurulması sanık açısından iftira suçunun oluşması için yeterli değildir.

2. Somut olayda, sanığın katılanı Konya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülen davası için vekil olarak tayin etmesi ve sanığın katılanın dava ile yeterince ilgilenmediğini beyan ederek azil etmesinden sonra katılan hakkında Konya Barosu Başkanlığına yazdığı dilekçesinde dava konusu olayla ilgili olarak bir takım iddialara yer verdiği, tüm dava dosyası birlikte incelendiğinde sanığın eyleminin 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 74 üncü maddesinde yer alan anayasal şikayet ve dilekçe verme hakkı kapsamında kaldığının kabulü gerektiğinden katılan vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.10.2021 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,