Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4392 K.2025/1476

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.İlk Derece Mahkemesi Kararı

İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2021 tarih ve 2020/62 Esas, 2021/18 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 3-a-b, 43/1, 62, 53,58 maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 5237 sayılı Kanunun 37/1 delaletiyle 116/4, 119/1-a-c, 62/1, 53, 58 maddeleri uyarınca 1 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. İstinaf Mahkemesi Kararı

Sanık müdafinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 13.10.2021 tarihli ve 2021/522 Esas, 2021/1839 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlemediğine, sanığın atılı suça yönelik somut bir eylemi bulunmadığına, 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesinin şartlarının oluşmadığına, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, iddianamede belirtilmeyen bir husus hakkında ek savunma alınıp karar verilemeyeceğine, her türlü şüpheden uzak kesinliğe dayanan bir karar olmadığına, alt sınırdan ceza tayini gerektiğine, re'sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinde verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan “...temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1.maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2.Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde müşteki ...'ın eşinin müştekiyi terk ederek Kayseri' ye dönmesi üzerine müştekinin eşiyle konuşmak için Kayseri'ye gittiği, müştekinin Kayseri'de bulunduğu sırada sanık ... ile temyiz dışı suça sürüklenen çocukların müştekinin İstanbul'daki evine gittikleri, evine girip müşteki ...' ın çocukları olan mağdurlar ..., ... ve ... ile tartışıp ele geçirilemeyen biber gazı ve sopalarla mağdur çocuklara saldırıp, darp ettikleri ve sonrasında kapıyı mağdur çocukların üzerinden kilitleyerek evden ayrılmak suretiyle hürriyetlerini kısıtladıkları iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

kolluk görevlileri tarafından hazırlanan 07.09.2016 tarihli tutanaklar, Adli Tıp Kurumunun 08.02.2017, 02.03.2017 ve 11.03.2019 tarihli raporları, mağdurların ve müştekinin beyanları, sanık savunmaları, tüm dosya kapsamındaki delillere göre sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine yönelik kabulün, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından,

sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

1.Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hüküm yönünden,

5271 sayılı Kanun un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinde verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan “...temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1.maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 13.10.2021 tarihli ve 2021/522 Esas, 2021/1839 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,