Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/440 K.2022/16499

Gereği görüşülüp düşünüldü: l-Suç uydurma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz talebinin incelemesinde,

A-Suç uydurma suçunun oluşabilmesi için, işlenmediğini bildiği bir suçu yetkili mercilere işlenmiş gibi ihbar etmek ya da işlenmeyen bir suçun delil veya emarelerini soruşturma yapılmasını sağlayacak biçimde uydurmak gerekmekte olup ayrıca bir kişiye isnatta bulunulmaması gerekmektedir.

Uydurulan suçun faili olarak gerçek bir kişi gösterilmiş ise, fiil iftira suçunu oluşturur .Sanığın suç tarihide 155 polis imdat hattını arayarak ... plakalı aracın sahibi ve ... telefon numarasını kullanan ... adlı şahsın intihar eylem planı yapmayı planladığını beyan etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, şikayet edilen şahsın isimleri belirlenebilecek olması nedeniyle sanığın yetkili makamlara şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde,

soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak amacıyla hukuka aykırı bir fiil isnat etmesi karşısında iftira suçundan mahkumiyeti yerine suç vasfından hataya düşülerek suç uydurma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

B-Sanığın cezaevi aracılığıyla yolladığı 31.10.2014 tarihli dilekçede akıl hastası olduğunu belirtmesi karşısında, TCK.nın 32. maddesi gereğince sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldıran veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına yol açan bir akıl hastalığı ve yüklenen suç yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden, tam teşekküllü devlet hastanesinden ya da adli tıp kurumundan heyet raporu alınarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

C-Sanığın, hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmedilen hapis cezasının aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi gereğince hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. ve 326/son maddeleri uyarınca kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz talebinin incelemesinde,

Sanığın, tehdit suçunu iftira suçuyla yer ve zaman birliği içinde işlemediği belirlenerek yapılan incelemede; sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMUK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK.nın 106/1-1. cümle maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,