Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4465 K.2023/3571

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.04.2021 tarihli kararı ile ''...Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin '...01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz...' bölümündeki hükme bağlanmış ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu....'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilmekle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 5. Sanığın itirazı üzerine yapılan yargılamada, Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2022 tarihli kararıyla hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilen sanığın, kendisine tanınan üç günlük sürede denetimli serbestlik müdürlüğüne teslim olmayarak, firar ettiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Her ne kadar sanık aşamalarda, kendiliğinden teslim olduğunu savunmuş ise de, kolluk tarafından düzenlenen ve sanığın da imzalamış olduğu 30.07.2015 tarihli yakalama, üst arama, sanık hakları formu, teslim ve tesellüm tutanağına göre, sanığın devriye görevini ifa eden polis memurları tarafından şüphe üzerine durdurularak yapılan sorgu kaydı neticesinde arandığının görülmesi sonrasında yakalandığının anlaşılması karşısında, Tebliğnamede bozma isteyen (1) numaralı bentteki düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Gerekçeli karar başlığında ''23.05.2015'' olan suç tarihinin ''2015'' olarak gösterilmesi yerinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

3. Sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 105/A maddesinin sekizinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası” olarak gösterilmesi gerekirken sadece "5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olarak belirtilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 232 inci maddesinin ikinci fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırılık görülmüş, ancak bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesine göre düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

4. Başkaca tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında suç tarihinden sonra kesinleşen Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2013 tarihli ilamının tekerrüre esas alınması hukuka aykırı bulunmuş, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesine göre düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) ve (4) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci fıkrasındaki "eylemine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin sekizinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası" yazılması suretiyle,

yine hüküm fıkrasının tekerrür uygulanmasına ilişkin altıncı paragrafı çıkartılarak yerine "Sanığın daha önceden işlemiş olduğu Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2013 tarihli 2013/657 Esas ve 2013/714 Karar sayılı ilamı ile aldığı 5 ay hapis cezasının 04.02.2015 tarihinde kesinleştiği ve tekerrüre esas teşkil edeceği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,'' yazılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,