Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4632 K.2023/5829

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 08.09.2015 tarihli iddianamesiyle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2015 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13.04.2021 tarihli ilamı ile basit yargılama usulüne ilişkin hükümlerin değerlendirilmesi yönünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli kararı ile takdiren basit yargılama usulünün uygulanmamasına, sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz dilekçesinde somut bir neden göstermemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın hükümlü olarak bulunduğu açık cezaevinden özel izin nedeniyle ayrıldığı ve dönmesi gereken tarihten iki ... süre geçmesine rağmen kuruma dönmediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Hüküm tarihinde başka suçtan Sincan 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan ve kendiliğinden duruşmaya gelme olanağı bulunmayan, sorgusu sırasında duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulma hakkı hatırlatılmayan ve bu yönde talebi de bulunmayan sanığın, kısa kararın okunduğu 28.04.2022 tarihli oturuma getirtilmeyerek veya SEGBİS sisteminde hazır edilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 196 ncı maddesine aykırı davranılması nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

Sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi'' hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR