KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2022/4675 E., 2023/6664 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Eylül 2023
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/238E., 2015/688 K.
- Suç
- Hükümlü veya tutuklunun kaçması
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
336 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Sanığın yokluğunda verilen hükmün son bilinen ve aynı zamanda mernis adresi olan adresine MERNİS şerhi düşülmeksizin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince tebligat yapılması yerine, doğrudan MERNİS şerhi düşülerek anılan Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca usulsüz olarak tebliğ edildiği anlaşıldığından, sanığın öğrenme üzerine yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmekle yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Adıyaman 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, savunma hakkının kısıtlandığına, kararın kendisine ulaşmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanığın cezaevinde hükümlü olarak bulunduğu sırada özel izne ayrılması ve dönmesi gereken süreden 48 saatlik yasal süre geçmesine rağmen dönmemesi nedeniyle firar ettiği iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenerek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2.5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 14.07.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2022/4675, K. 2023/6664, 27 Eylül 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama