Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4816 K.2024/2015

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.09.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmiştir.

3. İlgili kararın, o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 18.10.2021 tarihli ve 2020/1303 Esas, 2021/2048 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verilen hüküm kaldırılmış ve sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, İstanbul Havalimanında sorgu memuru olarak çalışan katılanın çalıştığı firmanın sağlamış olduğu ve sanığın kullandığı araç ile ikametine gittiği sırada sanığın katılanın ikamet adresini tarif etmesine rağmen başka sokaklara girerek ikaza rağmen, aracı hızlı bir şekilde ara sokaklara doğru sürdüğü ve bu şekilde 15 dakika kadar katılanın araç içerisinde rızası dışında alıkoyduğu, çığlık atması üzerine sanığın aracı durdurarak katılanın araçtan indiği, bu suretle sanığın katılana karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2.Kolluk görevlilerince hazırlanan tutanak dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Tüm dava dosyası içeriği, olayın intikal şekli ve zamanı, sanığın tevil yollu ikrar içeren savunmaları, katılanın istikrarlı anlatımı birlikte değerlendirildiğinde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmadığından, Tebliğname'de yer alan "...eylemin sanık tarafından suç kastıyla gerçekleştirildiğine dair müştekinin soyut şikayeti dışında başkaca bir bulgu ve emarenin bulunmaması.." şeklindeki görüşe iştirak edilmemiş ve hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan yargılamaya, dava dosyası içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın, beraat etmesi gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 18.10.2021 tarihli ve 2020/1303 Esas, 2021/2048 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,