Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4889 K.2023/9244

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2016 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında atılı

suçtan dava açılmıştır.

2.Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2017 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 04.01.2018 tarihinde kesinleşmiştir. Denetim süresi içerisinde kasten yeni suç işlenmesi nedeniyle Aliağa Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2021 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

3-Suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilinin istinaf talebi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 03.06.2022 tarihli kararı ile mahkumiyet kararı kaldırılarak suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdur çocuk vekilinin temyiz sebepleri, atılı suçun sabit olduğuna ve suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-Dava konusu olay, 17 yaşındaki suça sürüklenen çocuğun, kız arkadaşı olan 13 yaşındaki mağdur çocukla buluşarak önce Alsancak civarında gezdikleri, daha sonra Aliağa ilçesindeki babaannesinin evine giderek bir süre kaldıkları, ardından suça sürüklenen çocuğun yakınları tarafından mağdur çocuğun geri gönderildiği iddiasına ilişkindir. 2-Mağdur çocuk, aşamalardaki beyanlarında suça sürüklenen çocukla zorlama olmadan görüştüğünü beyan etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığı ve suça sürüklenen çocuğun bu kasıtla hareket ettiğine dair dosya içerisinde mahkûmiyetine yeter derecede herhangi bir delil bulunmadığı gerekçesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1-Tebliğname yönünden

5271 sayılı Kanunun 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle aynı Kanunun 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının a, c, d, e, f, g ve h bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı halinde, duruşma açılmaksızın esastan red kararı verilebileceği, suça sürüklenen çocuk hakkında yerel mahkemece kurulan mahkumiyet hükmüne karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak 5271 sayılı Kanunun 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

2-Temyiz sebepleri yönünden

Mağdur beyanı ve suça sürüklenen çocuk savunması ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğunun suç kastının bulunmadığına ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik Mahkeme kabulü karşısında; Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle usul ve yasaya uygun verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,