Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5021 K.2024/1752

Başsavcılığı’nın 11.10.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel istismar suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Ankara

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2018 tarihli kararıyla sanık hakkında cebir, tehdit veya hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyeti yoksun kılma suçundan 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cinsel istismar suçundan 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Sanık müdafi, mağdur vekili ve katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin 23.10.2019 tarihli kararı ile "...Yargılama sırasında suçun genel ahlakı ilgilendirdiği kabul edilerek CMK'nın 182/2.maddesi gereğince duruşmanın kapalı yapılmasına karar verilmiş ise de, hükmün de kapalı duruşmada verildiği anlaşılmakla, CMK 182/1.maddesinde düzenlenen duruşmanın herkese açık olduğu ilkesiyle 182/3.maddesinde düzenlenen hükmün açık duruşmada açıklanacağı ilkesi ihlal edilmek suretiyle sanığın savunma hakkının sınırlandırılmış olduğu, kabule göre de Yargıtay

14. Ceza Dairesinin içtihatlarında belirtildiği üzere, katılan AÇSHB'nin yararına vekalet ücreti verilmemesi gerekirken..." nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında Ankara

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.02.2020 tarihli kararıyla sanık hakkında cebir, tehdit veya hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyeti yoksun kılma suçundan 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cinsel istismar suçundan 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 5. Sanık müdafi, mağdur vekili ve katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

27. Ceza Dairesinin 08.09.2021 tarihli kararı ile mağdur vekilinin istinaf başvurusunun incelenmesinde; suç tarihinde onbeş yaşından küçük olan mağdur ...'in kanuni temsilcisi olan babası ...'in kovuşturma evresinde sanık hakkında şikayetçi olmadığını beyan ettiği ve davaya katılmadığının anlaşılması karşısında, mağdura baro tarafından atanan vekilin sanık hakkında açılan kamu davasına katılma ve hükümleri istinafa hakkı bulunmadığından istinaf başvurusunun reddine ve sanık müdafii ile katılan vekilinin istinaf başvurularının incelenmesinde;

"...Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, hükümlerde usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu .." nedeniyle yapılan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz istemi, mağdurun araca kendi isteği ile bindiğine, mağdur ile kanuni temsilcisinin mahkemede alınan beyanlarında sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan ettiklerine, bu nedenle sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Katılan vekilinin temyiz istemi, verilen cezanın yetersiz olduğuna, bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, emniyet ekiplerince kuytu yerde park halinde bulunan araçtan şüphe edilmesi üzerine aracın yanına yaklaşıldığında, içeride sanığın mağdur üzerine kapanmış şekilde görüldüğü, sanığın panik halinde araçtan indiği sırada kemerini ve pantolonunu düzelttiği ve fermuarının yarı açık olduğunun tespit edildiği, mağdurun ifadesinde kendisini zorla kolundan çekmek suretiyle aracına bindirdiğini ve aracın kapılarını kilitlediğini, içerisinde sağ bacağının üst kısmına dokunup sıktığını, yanağından öptüğünü, cinsel bölgesine dokunmaya çalıştığını belirttiği, sanığın üzerine atılı suçu bu haliyle işlediği iddiasına ilişkindir.

2 .İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında cebir, tehdit veya hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyeti yoksun kılma suçundan 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cinsel istismar suçundan 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiştür.

IV. GEREKÇE

A.

Cinsel istismar suçu yönünden hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanunun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının a bendi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiin anılan hükme ilişkin temyiz isteminin aynı Kanunun 298 inci maddenin birinci fıkrası uyarınca reddi gerekmiştir. B.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden kurulan hükümde; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karara yönelik istinaf başvurularının esastan reddi kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 08.09.2021 tarihli ve 2020/1489 Esas, 2021/1102 Karar sayılı kararının cinsel istismar suçu yönünden kurulan hükme yönelik sanık müdafiin temyiz isteklerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle REDDİNE, Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27.Ceza Dairesinin, 08.09.2021 tarihli ve 2020/1489 Esas, 2021/1102 Karar sayılı kararının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden kurulan hükme yönelik sanık müdafi ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,