Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5163 K.2024/9431

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 26.04.2018 tarihli iddianamesiyle; sanığın, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 215 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, hak yoksunluklarının uygulanması ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2019 tarihli kararıyla; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 215 inci maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2019 tarihli kararı sanık müdafii tarafından istinaf edilmiştir. Akabinde; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 31.05.2021 tarihli ve 2021/1038 Esas, 2021/610 Karar sayılı ilamıyla "sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği" şeklindeki gerekçeyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemesince; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 31.05.2021 tarihli ve 2021/1038 Esas, 2021/610 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına ve takdiren sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Akabinde; Adana 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli ve 2021/139 Esas, 2022/171 Karar sayılı kararıyla sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 215 inci maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

E. Adana 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli ve 2021/139 Esas, 2022/171 Karar sayılı sanık müdafii tarafından istinaf edilmiştir. Akabinde; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 30.06.2022 tarihli ve 2022/1099 Esas, 2022/935 Karar sayılı kararıyla " Önceki hükmün sanık müdafi tarafından istinaf edilmesi üzerine verilen istinaf bozma kararının sanık lehine olduğu nazara alınmadan bozma sonrası yapılan yargılama giderinin CMK'nın 325/3. maddesine aykırı şekilde sanıktan tahsiline karar verilmesi.." şeklindeki gerekçeyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarına göre sanığın eyleminin atılı suçu oluşturmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Dava konusu olay; sanığın, 36'sı emniyet mensubu olmak üzere 44 vatandaşımızın şehit olduğu 10.12.2016 tarihinde İstanbul Dolmabahçede bulunan Vodafone Arena stadı yakınlarında gerçekleşen bombalı ... ile ilgili olarak olaydan iki gün sonra olayla ilgili fotoğraf paylaşıp paylaşımın ardından "ohh olsun" şeklinde paylaşım yapmak suretiyle terör örgütü propagandası yapmak ve suçu ve suçluyu övme suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir. 2. İlk Derece Mahkemesince; sanığın söz konusu paylaşımın kendisine ait olduğuna ancak suç işleme amacının bulunmadığına dair savunmaları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın suçu ve suçluyu övme suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 218 inci maddesinin uygulanması gerektiği ancak aleyhe temyiz olmadığı hususu eleştirilip "Önceki hükmün sanık müdafi tarafından istinaf edilmesi üzerine verilen istinaf bozma kararının sanık lehine olduğu nazara alınmadan bozma sonrası yapılan yargılama giderinin CMK'nın 325/3. maddesine aykırı şekilde sanıktan tahsiline karar verilmesi..." nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Basın yayın yoluyla atılı suçu işlediği anlaşılan sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 218 inci maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği hususunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Oluş, tüm dosya kapsamı, açık kaynak araştırma raporu, Bölge Adliye Mahkemesinin bozma ilamı, sanığın savunmaları ile "olay ve olgular" bölümündeki tespitler birlikte değerlendirilmiştir. Bu cihetle; sanığın, 10 Aralık 2016 tarihinde İstanbul İli Beşiktaş İlçesinde bulunan Vodafone Arena Stadı önünde silahlı terör örgütü PKK tarafından gerçekleştirilen bombalı saldırıda 39 polis memurunun, 7 sivil vatandaşımızın şehit olması katliamı hakkında; katliamla ilgili haberi paylaşıp yaklaşık on saat sonra arada başka bir paylaşım yapmayıp "ohh olsun" şeklinde yorum yaparak silahlı terör örgütünü ve işlediği suçu övmek suretiyle suçu ve suçluyu övme suçunu işlediği anlaşıldığından; sanık hakkında kurulan hükümde ve uygulamada eleştiri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 30.06.2022 tarihli ve 2022/1099 Esas, 2022/935 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,