Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5303 K.2023/5496

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 28.05.2019 tarihli iddianamesi ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5275 sayılı Kanun'un 105/A-8 maddesi delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5275 sayılı Kanun'un 105/A-8 maddesi yollaması ile 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2020 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Kayseri Bölge Adliyesi 7. Ceza Dairesinin 29.12.2020 tarihli ve 2020/1265 Esas, 2020/1284 Karar sayılı kararı ile "… CMK'nun 251. Maddesi uyarınca basit yargılama usulünün uygulanmasında zorunluluk bulunması..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5275 sayılı Kanun'un 105/A-8 maddesi yollaması ile 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Sanığın itirazı üzerine Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5275 sayılı Kanun'un 105/A-8 maddesi yollaması ile 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 04.03.2022 tarihli kararı ile "sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/188 Esas 2018/116 Karar sayılı 21.09.2018 kesinleşme tarihli 5607 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet ilamı tekerrüre esas alınarak,

sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nun 58/6-7 madddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, şeklindeki paragrafın eklenilmesi ve diğer paragrafların buna göre teselsül ettirilmesi suretiyle hukuka aykırılığın Düzeltilerek esastan reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi tekerrüre esas ilamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine karşın hükmün tekerrüre esas alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkemece daha önce verilen para cezasına ilişkin ilamın kendisine tebliğ olmadığına sonrasında verilen hapis cezasının haksız ve vicdandan uzak olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/188 Esas, 2018/116 Karar sayılı ilamı ile 2 yıl 6 ay hapis cezası verildiği, sanığın cezasını Kayseri Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda infaz etmekte iken, şartla tahliye tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, denetimli serbestlik tedbirlerine uymayan sanığın kapalı cezaevine iadesine karar verildiği, kararın Kayseri Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce 07.05.2019 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen 2 günlük ek süre içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmayarak üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, sabit olan suç nedeniyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunduğu gözetilmeyip hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin tatbikine karar verilmemesi,

Hukuka aykırı, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olup bahse konu hukuka aykırılık 5271 sayılı CMK'nın 280/1-d maddesi gereğince yeniden duruşma yapılmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan,

Hüküm fıkrasının 3. paragrafından sonra gelmek üzere;

"Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/188 Esas 2018/116 Karar sayılı 21.09.2018 kesinleşme tarihli 5607 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet ilamı tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nun 58/6-7 madddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," şeklindeki paragrafın eklenilmesi ve diğer paragrafların buna göre teselsül ettirilmesi suretiyle hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURULARININ ESASTAN REDDİNE, karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınan ilamın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verildiği anlaşılmış olup, hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin 22 nci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmış olup, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebiyle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/188 Esas, 2018/116 Karar sayılı ilamı ile 2 yıl 6 ay hapis cezası verildiği, sanığın cezasını Kayseri Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda infaz etmekte iken, şartla tahliye tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, denetimli serbestlik tedbirlerine uymayan sanığın kapalı cezaevine iadesine karar verildiği, kararın sanığa tebliğ edildiği ancak sanığın 2 günlük süre içinde cezaevine teslim olmayarak firar suçunu işlediği, Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/188 Esas, 2018/116 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu tüm dava dosyası kapsamından anlaşıldığından Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,