Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5345 K.2023/7818

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2016 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında hakkı olmayan yere suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2. Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2017 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 10.01.2019 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafii ve katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat kararları verilmiştir.

4. İzmir Bölge Adliyesi Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'nin 10.01.2019 tarihli kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13.01.2022 tarihli ve 2021/15784 Esas, 2022/642 Karar sayılı kararı ile özetle "..Sanıkların kendilerine ait eski 556 parsel sayılı (135 ada 3 parsel) taşınmazın önünde bulanan ve tüm parsel sahiplerinin eşit hisse ile ortak kullanımında bulunan eski 564 parsel (135 ada 2 parsel) sayılı taşınmaz üzerinde dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporuna göre 12,25 m² kullanım hakkı bulunmasına rağmen 186,47 m² alanın sanıklar tarafından bitkilendirilerek,

taş duvar ile tel örgü ile çevrilerek kullanıldığı anlaşılmakla sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerekmesi.." nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 22.06.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında, hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz istemi sanıkların Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilen para cezalarını ödediklerine buna rağmen yeniden ceza verilmesinin kararların bozulmasını gerektirdiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanıkların taşınmazı 1997 yılında aldıklarındaki hali ile kullandıklarına, değişikliğin taşınmazın önünde bulunan barakaların yıkılması sonucu oluşan enkazın kaldırılması sonrası bu yerin çiçeklendirilmesinden ibaret olduğuna, bu konu hakkında Bodrum Kaymakamlığına başvurulduğuna, kaymakamlıkça komşu tarafından çekilen telin kaldırılmasına karar verilip hukuki uyuşmazlık olduğuna karar verildiğine,

suça konu yerin 101 parsel malikine özgülenmiş yer olduğuna, 101 parsel sahibinin tamamının katılımı olmaksızın hiçbir şekilde tasarrufu mümkün olmayan bir bölge olduğuna, suça konu yerin kendilerine ait taşınmazın ön tarafına isabet ettiğine, ön tarafa isabet eden bütün parsel maliklerince yeşillendirme işlemlerinin yapıldığına, sanıkların suç kasıtlarının bulunmadığına, diğer maliklerin de aynı şekilde taşınmazları kullanmasına karşın sanıkların hedef alınmasının kötü niyeti gösterdiğine, sanıkların beraat etmeleri gerektiğine, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay ... Caddesi üzerinde bulunan tapuda ... mevkii, 11 paftada kayıtlı 556 ile 656 parseller arasındaki katılanlarında aralarında bulunduğu 101 adet parsel sahibinin müşterek maliki olduğu taşınmazda 556 sayılı parselin (135 ada 3 parsel) sanıklara ait olduğu, sanıkların katılan ...'in takibini yaptığı 564 (135 ada 2 parsel) parsel üzerindeki iki adet dükkanın elektrik sayaçlarını ve kablolarını 29.10.2013 tarihinde söktürerek ve 23.02.2014 tarihinde her iki dükkanı tamamen yıkarak mala zarar verme suçunu işledikleri ve yıkılan dükkanların bulunduğu alanın 109 m2'lik kısmına tel örgü çekmek suretiyle kendi taşınmazlarına dahil ederek işgalde bulundukları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık savunmaları katılan ve tanık beyanları, yapılan keşif alınan bilirkişi raporları ve tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden sanıkların kendilerine ait eski 556 parsel sayılı (135 ada 3 parsel) taşınmazın önünde bulanan ve tüm parsel sahiplerinin eşit hisse ile ortak kullanımında bulunan eski 564 parsel (135 ada 2 parsel) sayılı taşınmaz üzerinde 12,25 m² kullanım hakkı bulunmasına rağmen 186,47 m² alanı bitkilendirilerek, taş duvar ve tel örgü ile çevirerek kullandıkları anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkumiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 22.06.2022 tarihli kararında sanıklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,