Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5346 K.2024/1749

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 16.04.2021 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Niğde 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2022 tarihli kararıyla sanık hakkında cebir, tehdit veya hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyeti yoksun kılma suçundan 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve adli emanette kayıtlı olan tornavida ve mutfak bıçaklarının müsaderesine karar verilmiştir.

3. Sanık müdafi ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 28.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hükümde müsadere edilen eşyaların suçta kullanılmaması ve 6136 sayılı Kanun kapsamında raporu da bulunmadığından buna ilişkin kısımda yer alan ibarelerin çıkartılarak yerine "Niğde Adli emanetin 2020/754 sırasında kayıtlı tornavida ve mutfak bıçaklarının yasal gereğinin takdir ve ifası için Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, bu konuda müzekkere yazılmasına" ifadesinin yazılmak suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına, hukuka uygunluk sebebinin bulunduğuna, silah kullanıldığına dair delil olmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı davranıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, mağdur ile sanığın resmi nikahlı evli ancak boşanma aşamasında olduğu, sanığın olay günü eşi olan mağdurun bulunduğu ikametin önüne gelerek yaptığı telefon görüşmesinde mağdurdan aşağı inmesini istediği, mağdurun da aşağıya ikametinin önüne geldiği, sanığın araç içerisinde bulunur vaziyette mağdura araca binmesini söylediği,

olumsuz cevap alması üzerine araçtan inerek mağdurun saçını tuttuğu ve yüzüne tokat attığı, bunun üzerine mağdurun araca binmek durumunda kaldığı ve mağdurun araca binmesi üzerine sanığın aracın camlarını ve kapılarını kilitleyerek mağdurun araçtan inmesine engel olduğu ve bu şekilde mağdur ile birlikte olay yerinden ayrıldığı, araçta seyir halinde ilerlerken sanığın tabanca çıkardığı, söz konusu bu tabancayı mağdurun sanığın elinden alarak kendi oturmuş olduğu yolcu koltuğunun altına attığı, olayın devamında sanığın seyir halinde iken mağdurun yüzüne defaatle vurduğu,

araç çakmaklığını ısıtarak mağdurun sol kol dirsek kısmına bastırarak mağduru yaraladığı, sanığın üzerine atılı suçu bu haliyle işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Tanık beyanları, 18.06.2020 tarihli olay tutanağı ve mağdur hakkında düzenlenen adli rapor dava dosyasında mevcuttur.

3. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında cebir, tehdit veya hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyeti yoksun kılma suçundan 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak sanık hakkında kurulan hükümde müsadere edilen eşyaların suçta kullanılmaması ve 6136 sayılı Kanun kapsamında raporu da bulunmadığından buna ilişkin kısımda yer alan ibarelerin çıkartılarak yerine "Niğde Adli emanetin 2020/754 sırasında kayıtlı tornavida ve mutfak bıçaklarının yasal gereğinin takdir ve ifası için Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, bu konuda müzekkere yazılmasına" ifadesinin yazılmak suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesinin kararının düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 28.03.2022 tarihli ve 2022/377 Esas, 2022/460 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,