Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5403 K.2023/9191

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 19.10.2018 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Erzurum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 2 ay 15 gün hapis cezasının ertelenmesine ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 17.11.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetine ilişkin kararın kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; suçun sabit olduğuna ve sanığın cezalandırılmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

1. Katılanın ... adresinde bulunan yaklaşık bir yıldır boş duran kiraya vermediği taşınmazına bilgisi ve rızası dışında temyiz dışı sanık ...'ın 600 TL kira karşılığında sanık ... kiralaması sonucu katılanın kullanmasının engellendiği iddiasıyla kamu davası açılmıştır. 2. İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda sanığın sübut bulan hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Sanık ...'nin, suça konu evin temyiz dışı sanık ...'a ait olduğunu düşünerek evi kiraladığı anlaşıldığından sanığın, suç kastınının bulunmaması nedeniyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden

Katılanın istinaf talebinin sanık ...' ...'ye ait hükme yönelik olduğu ve sanık ... hakkında verilmiş kararın kesinleştiği bu nedenle de Erzurum Bölge Adliye Mahkemesince sadece sanık ... hakkında hüküm kurulduğu anlaşıldığından Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B. Cumhuriyet savcısnın temyizi yönünden

Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 tarihli, 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f),

(g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince dosya üzerinden verilen beraat kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından Cumhuriyet savcısının temyizi yerinde görülmemiştir.

C. Katılanın temyiz istekleri yönünden

Sanığın soruşturmadaki beyanında temyiz dışı sanık ...'ın kendisine ait evde kalabileceğini söylemesi üzerine suça konu eve taşındığı ve kira ücreti olarak da 600 TL verdiğini beyan etmesi karşısında; suç kastı olmayan sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 17.11.2017 tarihli kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,