Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5436 K.2024/1951

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2019 tarihli iddianamesi ile, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2021 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. 3. İlgili kararın sanık ve müdafisi tarafından istinafı üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 09.11.2021 tarihli kararı ile, dosya üzerinden incelemede, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, suçun sabit olmadığına ve sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın, kendisine ait telefonu çaldığı düşüncesi ile, çalışanı olan mağdura acil siparişlerinin olduğunu söyleyerek işyerine dönmesini sağladıktan sonra, mağduru zorla işyerine kapatarak ve sonrasında işyeri ambarına götürüp, sopalarla dövüp, silahla tehdit ederek hürriyetinden yoksun kıldığı, üzerine su döküp, ayakları ile mağdurun ellerine basıp, pantolonunu çıkarmasını sağladığı ve işyerine tekrar getirdiği mağdurun, aile dostları olan bir komşu işyeri sahibince kurtarıldığı iddiasına ilişkindir.

2. Mağdurun sanık tarafından telefon hırsızlığı nedeniyle dövüldüğüne, komşu işyerinde bu halde bulunduğuna ve vücudunun çeşitli yerlerinde morarmaların olduğuna dair 31.07.2018 tarihli ve saat 19:27 zaman dilimli ihbar tutanağı dosyadadır.

3. Mağdura ait 31.07.2018 tarihli raporda, sol kolda, sol bacakta, sağ tibia dış yanda, sağ kolda, sağ skapulda geniş- yaygın ekimotik alanlar, şişlikleri sağ ön kolda, sol elde laserasyon ve ekimoz tarif edilmiş ve 10.12.2018 tarihli raporda, yaralanmanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde olduğu bildirilmiştir.

4. 03.10.2018 tarihli görüntü inceleme tutanağında, saat: 17:42 sıralarında, sanığın park ettiği camları açık vaziyetteki araçtan, bir şahsın içeri uzanıp bir şeyi alarak cebine koyduğu ve uzaklaştığı, saat 17:43'te mağdurun araçtan malzeme indirdiği, saat 17:45 sıralarında sanığın aracın içini kontrol ettikten sonra ayrıldığı, saat 18:03 sıralarında, sanığın tekrar işyerine döndüğü, saat 18:11 sıralarında mağdurun geldiği, saat 18:1'de işyeri kepenklerinin indirildiği,

sanığın işyerinde, mağdura silahı gösterip kabza ile vurmaya çalışıp korkuttuğu, mağduru sopa ile 52 kez vücudunun çeşitli yerlerine vurarak darp ettiği, mağdurun pantolonunu çıkarttırdığı, saat 18:22'de kepenklerin açılıp bir şahsın içeri girdiği, sanığın mağdurun kaçmasını engellemek için mağdurun elinden tutarak araca bindirdiği, sanığın, mağdur ve yanında bulunan 3-4 kişi ile birlikte araçla uzaklaştıkları, aynı grupla birlikte dönen sanığın, mağduru elinden tutarak araçtan indirdiği, işyeri içine soktuğu görüntüler eklenerek tespit edilmiştir.

5. 31.07.2018 tarihli tutanakta, ihbar sonucu gidildiğinde, sanıktan bir adet ruhsatsız Carl Walther marka 9 mm çaplı silah ve bir adedi silahın namlu ağzında olmak üzere toğlam 8 adet 9 mm çaplı fişeğin elde edildiği ve 07.11.2018 tarihli kriminal raporda, suç eşyalarının 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun kapsamında yasak nitelikte oldukları yazılıdır. 6. Sanık savunmasında, atılı suçlamayı inkar etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

Sanığın eylemi sabit görülerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümler isabetli bulunmuş ve dosya üzerinden incelemede, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.İlk derece mahkemesince kurulan hükümde, olaylar sırasında sanığın, mağdurun pantolonunu çıkarttırmak, mağdurun üzerine su dökmek ve ayakları ile mağdurun ellerine bastırmak şeklindeki eylemlerinin, süreklilik ve sistematiklik içermediği gerekçesiyle, çocuğa karşı eziyet etme suçunun unsurlarının oluşturmadığının kabulüne rağmen, uygulama sırasında, çocuğa karşı eziyet suçundan beraat hükmü kurulmaması, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44 üncü maddesi uyarınca fikri içtima kurallarının tatbiki ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulduğunun belirtilmesi ve Bölge Adliye Mahkemesince bu konuya değinilmemesi, sonuca etkili görülmemiştir.

2. Mağdur, 20.12.2001 doğumlu olup, suç tarihlerinde 17 yaşı içindedir. Mağdurun olayın hemen akabindeki ifadeleri, doktor raporları ve kamera görüntüleri ile uyumludur. Mağdurun, sanığın tutuklanmasından sonra, 07.11.2018 tarihli dilekçesi ile, şikayetinden vazgeçtiği görülmüştür.

Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, mağdurun ifadesi, sanığın aşamalardaki savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın, mağduru hem kendi işyerinde hem de ambar olarak tarif edilen yerde sopa ile vurmak ve silahla tehdit etmek suretiyle hürriyetinden yoksun kıldıktan sonra, mağdurun serbest kaldığı zamana kadar geçen sürede, yaralama ve tehdit eylemlerine devam ettiği anlaşılan olayda, ilk derece mahkemesince suçun sübutuna ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesindeki takdirine yönelik Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, isabetsizlik görülmemiş ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 09.11.2021 tarihli kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,