Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5483 K.2023/1863

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 13.08.2010 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca iki kez cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır. 2. Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2015 tarihli kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve

58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ve 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2015 tarihli kararının sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından sanık aleyhine temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.10.2020 tarihli ve 2020/945 Esas, 2020/16545 Karar sayılı kararı ile '' ...Anayasa Mahkemesi Genel Kurulu’nun 06.02.2020 gün ve 2017/22672 başvuru nolu bireysel başvuru kararı da göz önüne alınarak incelenen somut olayda, sanık ...’un hükümlü olarak bulunduğu Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu müdürlüğü aracılığıyla gönderdiği 26.12.2014 tarihli dilekçe ile,

başka bir ceza infaz kurumuna resen sevkinin yapılacağını, sevk olması durumunda tekrar Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda sevkinin mahkemece istenmesini, görüntülü olarak duruşmalara katılmak istemediğini, mahkemede hazır bulunmak istediğini ve Fethiye T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu müdürlüğü aracılığıyla gönderdiği 31.12.2014 tarihli dilekçe ile,

duruşmaya görüntülü olarak katılmak istemediğini, mahkemede hazır bulunmak istediğini, bu nedenle Antalya L Tipi Ceza İnfaz Kurumuna sevkinin yapılması hususunda talepte bulunması karşısında, mahkemece bu talep konusunda bir karar vermeyerek tüm yargılama süreci boyunca SEGBİS sistemi aracılığıyla sanığın duruşmalara katılmasına devam edilerek mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, '' nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2022 tarihli kararı ile sanığın;

a.5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b.5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın aynı bankaya yönelik eylemi nedeni ile Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/167 Esas, 2011/384 Karar sayılı kararında tayin edilen 3 yıl 4 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezasının 6 yıl 3 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezasından mahsubu ile 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 4.820 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; mükerrer ceza aldığına, takdiri indirime, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında olduğuna, zamanaşımını nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine ve saire ilişkindir. Sanık müdafinin temyiz sebebi; mükerrer ceza aldığına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında olduğuna, tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğine, zamanaşımına nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, HSBC Bankasına müştekiler ... ve ... kimlik bilgileri ile başvurarak kredi kartları düzenlenmesini sağladığı ve bu kredi kartları ile farklı zamanlarda birden fazla işlem yaparak menfaat sağladığı iddiasına ilişkindir.

2. ... adına düzenlenen 4059 **** **** 2509 nolu kart ile 19.09.2007-25.09.2007 tarihleri arasında 19 işlem yapıldığı belirlenmiştir.

3. ... adına düzenlenen 5504 **** **** 2752 nolu kart ile 26.09.2007 tarihinde 250 TL ve 500 TL'lik iki adet işlem yapıldığı belirlenmiştir.

4. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uygulanması ihtimaline binaen 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma verilmiştir.

5. Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2011 tarihli ve 2011/167 Esas, 2011/384 Karar sayılı kararı ile sanığın;

a.HSBC A.Ş karşı 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

b.HSBC A.Ş karşı 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup kazanılmış hak nedeni ile cezanın infazının 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına karar verilmiştir.

6. Sanık savunmasında; suçlamaları ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ve sanık müdafinin zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkin temyiz isteği yönünden;

Sanığa yüklenen suçun, yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirlenen 15 yıllık olağan ve 22 yıl 6 aylık olağan üstü dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, suç tarihi ve sanık hakkında zaman aşımını kesen sebep olarak mahkumiyet kararının verildiği tarih dikkate alındığında her iki sürenin de dolmadığı anlaşılmakla, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ve sanık müdafinin 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında değerlendirme yapılması gerektiğine ilişkin temyiz isteği yönünden; sanığın temyiz dilekçesinde psikolojik rahatsızlığının bulunduğunu belirterek, Türk Silahlı Kuvvetlerinin 20.08.2015 tarihli disosyal kişilik bozukluğunun (antisosyal kişilik bozukluğu) bulunduğuna dair sağlık raporu sunduğunun anlaşılması karşısında; belirtilen durumun Adli Tıp uygulamaları da nazara alındığında cezai ehliyeti ortadan kaldıran bir rahatsızlık niteliğinde olmadığı ve sanığın halen cezaevinde hükümlü olarak kaldığı anlaşılmakla, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık müdafinin, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinde düzenlenen tekerrür hükümleri uygulanmadığı anlaşılmakla; hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Sanık ve sanık müdafinin, mükerrer ceza tayin edildiğine ilişkin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında aynı bankaya karşı eylemi nedeni ile tayin edilen ve kesinleşen cezaların incelemeye konu dosyada kurulan hükümde mahsup edildiği anlaşılmakla; hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5. Sanığın ikrarı, HSBC A.Ş' nin cevabi yazıları, müştekilerin beyanları, banka ekstreleri ve tüm dava dosyasındaki deliller karşısında; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddedilmiştir.

V. KARAR