Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/554 K.2024/1127

Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli kararı ile hükümlü ... hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 7 ay 15 gün hapis ve 281,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin hüküm 15.04.2021 tarihinde temyiz edilmeden kesinleşmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca kanun yararına bozma istemini içeren, 30.12.2021 tarihli ve KYB-2021/144110 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.12.2021 tarihli ve KYB-2021/144110 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“ Dosya kapsamına göre, sanığın 03/10/2002 tarihinde işlediği 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/3. maddesine muhalefet suçunun suç tarihi itibari ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun dava zamanaşımı hükümlerine tabi olduğu ve anılan Kanun'un 102/4 ve 104/3. maddelerine göre olağan zamanaşımı süresinin 5 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 7 yıl 6 ay olduğu,

suç tarihi olan 03/10/2002 tarihinden, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığı 11/03/2021 tarihine kadar geçen 18 yıl 5 ay 8 günlük süreden, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02/03/2010 tarihi ile denetim süresi içerisinde işlenen suçun tarihi olan 04/04/2014 tarihleri arasında geçen 4 yıl 1 ay 2 günlük durma süresi çıkarıldığında 14 yıl 4 ay 7 günlük sürenin geçmiş olduğu cihetle, 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu dikkate alındığında, dava zamanaşımının dolması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken,

yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. Suç tarihi itibarıyla hükümlünün eylemine uyan suç için, dava zamanaşımı süresi yönünden belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 5 yıl asli zamanaşımı süresi, 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay kesintili zamanaşımı süresi öngörülmüştür.

3. Hükümlünün atılı suçu 03.10.2002 tarihinde işlediği, 24.12.2009 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 02.03.2010 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün 04.04.2014 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca zamanaşımı süresinin 02.03.2010 ile 04.04.2014 tarihleri arasında 4 yıl 1 ay 4 gün süreyle durduğu, deneme süresinde işlenen suç tarihi olan 04.04.2014 tarihinden itibaren zamanaşımı süresinin yeniden işlediği anlaşılmakla;

suç tarihi olan 03.10.2002 tarihinden itibaren durma süresi de gözetildiğinde hükmün açıklandığı 11.03.2021 tarihine kadar 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinden kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,