Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5540 K.2023/9782

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154/1 ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

2. Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154/1, 50 /1-a, 52 /2-4 üncü maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 3600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 14.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a, 303/1-a maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine,sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 73/1-2 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 223/8 inci maddesi uyarınca Düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi eksik araştırmayla hüküm kurulduğuna, katılanın sanığa işlerini yürütmesi için vekaletname verdiğine ancak 02.04.2018 tarihli azilname ile sanığı azlettiğine suça konu taşınmazları katılanın tapudan 26.12.2018 tarihinde devraldığına, katılanın sanığın taşınmazları kullanmamasını istemesine rağmen sanığın bu tarihten sonra taşınmazları kullanmaya devam ettiğine, soruşturma aşamasında kolluk tarafından tutulan 18.10.2019 tarihli tutanakta sanığın taşınmazları kullandığının tespit edildiğine soruşturma beyanında sanığın taşınmazları kullanmaya devam ettiğini ikrar ettiğine, şikayet hakkının süresinde kullanıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın katılana ait Manisa İli Şehzadeler İlçesi ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunan taşınmazları herhangi bir hakka dayanmadan ekip biçerek işletmek suretiyle işgal ettiği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

Sanık savunmasına göre katılanın isteği ile katılana sattığı dava konusu taşınmazları 2019 tarihine kadar suladığı katılandan su ücretini istediğini katılanın vermediğini beyan ettiği bu suretle tarları kullandığını kabul ettiği,

yine katılan ve tanık ... beyanlarına göre 2019 yılında sanığın katılanın rızası ve bilgisi dışında taşınmazı kimliği tespit edilemeyen ... isimli salatalık üreticisine kiraladığı sabit olup her ne kadar sanık suçlamayı kabul etmemiş ise de 2018 yılı nisan ayında katılanın yolsuzluk iddiaları ile aralarının açıldığı 2018 yılı nisan ayında sanığın azledildiği 2018 yılı aralık ayında taşınmazların katılana devredildiği olayda katılanın aralarında ihtilaf bulunan sanıktan tarlalar ile ilgilenmesini,

sulamasını işlemesini veya kiraya vermesini istemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu tarlaları katılanın rızası ve talebi ile kullandığını söyleyen sanığın bu beyanının cezadan kurtulmaya yönelik olduğu dolayısıyla sanığın katılana yönelik hakkı olmayan yere tecavüz etme suçunu işlediği sabit olduğundan sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Katılanın Almanya ülkesinde yaşadığı 2018 yılına kadar katılan tarafından Türkiye'deki iş ve işlemlerinin yapılması amacıyla sanığa verilmiş genel vekaletnamenin bulunduğu taraflar arasında yaşanan hukuki uyuşmazlıklar sonucunda katılan tarafından verilen vekaletin 02.04.2018 tarihinde azil ile sonlandırıldığı dosyada mevcut tanık ifadelerinin içeriğine göre de katılanın kendisine ait tarlaların sanık tarafından ekilip biçilmesi suretiyle tecavüz de bulunulduğunu azil tarihi itibariyle bildiğinin anlaşıldığı,

şikayet tarihinin ise 01.10.2019 olduğu böylelikle katılanın sanığa yüklenen hakkı olmayan yere tecavüz suçuna konu fiili ve faillerden haberdar olmasına rağmen 01.10.2019 tarihinde şikayette bulunması karşısında, şikayet hakkının 6 aylık kanuni süresi içinde kullanılmadığı anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 73/1-2 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8 inci maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Hakkı olmayan yere tecavüz suçunun temadi eden suçlardan olduğu,katılanın suça konu taşınmazı 26.12.2018 tarihinde tapudan devraldığı, sanık hakkında 01.10.2019 tarihinde şikayette bulunduğu, soruşturma aşamasında kolluk tarafından tanzim edilen 18.10.2019 tarihli tutanak içeriği, sanık savunması, katılan ve tanık beyanlarından, sanığın suça konu taşınmazları katılanın tapudan devraldığı tarihten sonra da kullanmaya devam ettiği anlaşılmakla, katılanın şikayetinin süresinde yapıldığı gözetilerek yargılamaya devam edilip esasa ilişkin bir hüküm kurulması gerekirken, katılanın süresinde şikayet hakkını kullanmadığından bahisle davanın düşürülmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR