Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5550 K.2023/9720

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Anamur Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2021 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 6.000,00 TL. Adli para cezası ve 9.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrasını uyarınca ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararının kaldırılmasına, sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan beraatine karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Maliye Hazine'si vekilinin temyiz isteği, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, atılı suçun temadi eden suçlardan olması ve imar uygulaması sonucunda sanığın serasının bir kısmının katılanın arazisinde kaldığını arazi sahiplerinin öğrenmesine rağmen halen işgale devam etmekle suç kastının gerçekleşeceğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, sanığa ait seranın 1218.00 m²'lik kısmının katılan Karaca İnşaat ve Ticaret Anonim Şirketine ait 442 ada 1 parselde bulunan arazinin üzerinde kaldığı iddiasına ilişkindir.

2. Mahkemece katılanın mülkiyetinde olan ve her hangi bir kararla da iptal edilmeyen dava konusu 442 ada 1 parsel sayılı taşınmaza sanık tarafından 22.10.2020 tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği şekilde toplam 1177,68 m² lik alanda tecavüz edildiği, atılı suçun niteliği gereği temadi eden suçlardan olması ve imar uygulaması sonucunda sanığın serasının bir kısmının katılanın arazisinde kaldığını soruşturma işlemleri ile öğrenmesine rağmen halen işgale devam etmekle suç kastının gerçekleşeceği, kabulü ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Mersin 1. İdare Mahkemesi'nin 22.01.2015 tarihli 2013/1024-2015/45 sayılı kararı ile davacılardan birisinin sanık davalının ise Anamur Belediye Başkanlığı (Kapatılan Ören Belediye Başkanlığı) olduğu dava konusunun 3194 sayılı Kanunun 18. maddesine göre yapılan işlemin iptali davası olduğu, idare mahkemesince yapılan yargılama neticesinde aralarında sanık ...'nında bulunduğu davacıların taleplerine konu idari işlemin idare mahkemesince iptaline karar verildiğinin anlaşılması karşısında suç kastı ile hareket etmeyen sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek mahkumiyet kararı verilmesi isabetsiz görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, katılanın yetkilisi olduğu Karaca İnşaat ve Ticaret Anonim Şirketi'nin dava konusu taşınmazı 27.11.2018 yılında satın aldığı, dava konusu parsellerin öncesinde 258-259-989-260 ve 261 numaralı Kadastro parselleri iken, Anamur Belediyesi tarafından 19.12.2012 tarihli imar uygulaması neticesinde oluşmuş 441 ada 2 ve 442 ada 1 olduğu, yapılan İmar Uygulamasının Mersin 1. İdare Mahkemesinin 02.01.2015 tarihli 2013/1024 -2015/45 Karar sayılı ilamı ile iptal edildiği,

ancak 441 ada 2 ve 442 ada 1 parseller halen tapuda varlığını sürdürdüğü anlaşıldığından sanığın 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 18 inci maddesine göre belediyece yapılan işlemin idare mahkemesince iptal edilmesi üzerine dava konusu taşınmazı kullandığı anlaşıldığından atılı suçtan sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,