Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5576 K.2025/11

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

I-) Çarşamba 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2021 tarihli ve 2021/61 Esas, 2021/577 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 216/3, 218/1, 43/1, 62/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251/4 maddeleri ve 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 3.740,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve adli para cezasının 12 eşit taksitte tahsiline karar verilmiştir.

II-) Çarşamba 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2021 tarihli ve 2021/61 Esas, 2021/577 Karar sayılı kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine; aynı Mahkemenin 08.02.2022 tarihli kararıyla; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 216/3, 218/1, 43/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 5.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve adli para cezasının 12 eşit taksitte tahsiline karar verilmiştir.

B. İstinaf

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 04.04.2022 tarihli ve 2022/245 Esas, 2022/469 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz istemi; suç işleme kastının bulunmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı tespit edilmiştir. Bu itibarla; sanığın İslam dininin en önemli değerleri olan Hz. Allah ile Hz. Peygamber'e yönelik ifadelerinin halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri basın ve yayın yoluyla aşağılama suçunu oluşturduğu ve sanığın eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş; kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 04.04.2022 tarihli ve 2022/245 Esas, 2022/469 Karar sayılı kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,