KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2022/5607 E., 2025/563 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Halk arasında korku ve panik yaratmak amacıyla tehdit
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
415 kelime·2 dk okuma·7 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından süresinde duruşma talebinde bulunulmuş ise de; ceza miktarı dikkate alınarak ve takdiren duruşma talebinin reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi
Alanya Çocuk Mahkemesinin 22.12.2021 tarihli ve 2021/197 Esas, 2021/252 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun halk arasında korku ve panik yaratmak amacıyla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 213/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 21.02.2022 tarihli ve 2022/153 Esas, 2022/446 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi; eksik inceleme yapıldığına ve sosyal inceleme raporu alınması gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Suç tarihinde 15 yaşını henüz tamamlamış olan ve adli sicil kaydı da bulunmayan suça sürüklenen çocuğun suç işleme amacıyla hareket etmediğini dair savunmaları karşısında her ne kadar mahkemesince "yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat olmadığından 5237 sayılı Kanun'un 51. ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına" hükmedilmiş ise de, mahkemeyi bu kanaate ulaştıran olguların neler olduğu somut şekilde açıklanmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de; 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinde düzenlenen "erteleme" ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde düzenlenen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kurumları ayrı kurumlar olup uygulanmaları da ayrı koşullara bağlı olduğundan mahkemesince her iki kurumun aynı sebeple uygulanmamasına karar verilmesi nedenleriyle suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2022/5607, K. 2025/563, 20 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama