Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5685 K.2025/305

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2021 tarihli ve 2020/348 Esas, 2021/221 Karar sayılı kararı ile sanığın halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216/3, 218/1, 43/1 ve 62/1 maddeleri uyarınca 15 ay 18 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 18.01.2022 tarihli ve 2021/287 Esas, 2022/107 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafinin temyiz istemi; eksik inceleme ile karar verildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı tespit edilmiştir.

Bu itibarla; paylaşımları kendisinin yaptığını ikrar eden sanığın, sosyal medya hesabından 30.09.2019, 10.10.2019, 13.10.2019 tarihlerinde yaptığı İslam dininin en önemli değerlerinden olan Hz. Allah ve Hz.

Peygamber'e yönelen paylaşımlarının halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri basın ve yayın yoluyla aşağılama suçunu oluşturduğu ve sanığın eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş; kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 18.01.2022 tarihli ve 2021/287 Esas, 2022/107 Karar sayılı kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,