KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/5733 E., 2025/796 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/211 E., 2021/416 K.
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, iftira
- Hükümler
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; bozma üzerine sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bozma üzerine verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve iftira suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafiinin temyiz isteği; verilen cezanın hukuka aykırı olduğuna, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. O yer Cumhuriyet savcının temyiz isteği; herhangi bir pişmanlık göstermediği anlaşılan sanık hakkında cezaların ertelenmesine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık savunması, şikayetçi anlatımları, olay tutanağı ile ihbar mailleri çıktıları karşısında, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve iftira eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde mağdur sayısı dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin tatbiki sırasında artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/5733, K. 2025/796, 14 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama