Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5706 K.2024/2230

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.08.2016 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2018 tarihli kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı parada sahtecilik suçundan 7 yıl 6 ay hapis cezası ve 200.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın, Cumhuriyet Savcısı, katılan vekili ve sanıkların müdafileri tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkında verilen hükümde sehven yüksek yazılan adli para cezasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu gözetilmek suretiyle adli para cezasının 20.000,00 TL olduğu kabul edilmiş ve "adli emanetin 2016/9768 sırasında kayıtlı 34.310,00 TL gerçek paranın katılana iadesine" şeklinde ibare yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ...'ın ve müdafiinin temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına, ceza tayin edilirken üst sınıra yaklaşılmaması gerektiğine ilişkindir. 3. Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık ...'in üzerinden çıkan 13.000 USD gerçek paranın müsadere edilmemesi ve katılana iade edilmesi gerektiğine ilişkindir. 4. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; etkin pişmanlıktan faydalanması gerektiğine, ceza tayin edilirken üst sınıra yaklaşılmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, katılan ...'in döviz bürosu işletmekte olduğu, olay tarihinden bir süre önce temyiz dışı sanık İ.T.'nin katılanı arayarak tanıdığı birkaç kişinin döviz bozdurmak istediğini ve katılanın uygun görmesi üzerine ilk olarak 27.07.2016 tarihinde öğle saatlerinde sanıklardan Sabahattin Demirel'in katılana ait işyerine giderek 500 Euroluk banknotlar halinde bulunan 14.500 Euro parayı katılanın çalışanlarına teslim ettiği, para sayma makinası ile yapılan kontrolden sonra dövizin o tarihteki karşılığı kadar miktarın sanık ...'e teslim edildiği,

sanık ...'in aynı gün öğleden sonra bu defa 34.500 Euro karşılığında 500 Euroluk banknotlardan oluşan sahte parayı katılanın iş yerindeki çalışana teslim ettiği ve karşılığında o günkü kur üzerinden Türk parası tahsil ettiği, sanık ...'in ertesi gün 28.07.2016 tarihinde öğleden önce bu defa 28.000 Euro karşılığı dövizi iş yeri çalışanlarına verdiği ve karşılığı Türk parasını teslim aldığı, sanığın aynı gün öğleden sonra bu defa 40.000 Euro karşılığı dövizi işyerinde çalışanlara teslim ettiği ve karşılığında Türk parası aldığı,

29.07.2016 tarihinde ise sanıklardan Berat Alperen'in katılana ait iş yerine gittiği ve 98.000 Euro karşılığı 500 Euroluk banknotları iş yerine teslim ettiği, sanık ... ve Sabahattin'in 50.000 Euro bozdurmaya çalışırken polis memurlarına haber verilmesi üzerine yakalandıkları, sanıkların bu haliyle üzerilerine atılı suçu işledikleri iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2018 tarihli kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı parada sahtecilik suçundan 7 yıl 6 ay hapis cezası ve 200.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkında verilen hükümde sehven yüksek yazılan adli para cezasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu gözetilmek suretiyle adli para cezasının 20.000,00 TL olduğu kabul edilmiş ve "adli emanetin 2016/9768 sırasında kayıtlı 34.310,00 TL gerçek paranın katılana iadesine" şeklinde ibare yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk derece mahkemesinin hükmünün gerekçe kısmında suça konu sahte paraların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden uygulama maddesi gösterilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

A. Sanık ... müdafiinin temyizine yönelik yapılan incelemede

Sanık ... müdafiinin 17.03.2021 tarihinde tefhim edilen hükmü, yasal olarak belirlenen süreden sonra 03.05.2021 tarihinde temyiz ettiği, bu haliyle sanık ... müdafinin temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanık ...'ın temyizine yönelik yapılan incelemede

1.Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas ve 2022/119 Karar sayılı kararında sanığın ve müdafinin yokluğunda verilen hükmün müdafiiden başka, ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerektiği belirtilmekle; sanık ...'ın 26.12.2022 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği ve eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşıldığından; sanık ...'ın eski hale getirme talebinin kabulü ile yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilmiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile suça konu sahte para miktarı göz önünde bulundurularak sanık hakkındaki temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edildiğinin belirtilmesi suretiyle yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, vicdanî kanının dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık ... tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

C. Katılan vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede

1.Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ...'in 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu anlaşıldığından, Tebliğnamede yer alan katılanın hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından temyiz isteminin reddi yönündeki görüşe iştirak olunmamıştır.

2. Ağır Ceza Mahkemesinin gerekçeli kararında sanık ...'nın üzerinde ele geçirilen 13.000 doların suçtan hasıl olduğu anlaşılmakla gerçek paranın müsaderesine karar verildiğinin belirtildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararında sanık ...'nın üzerinde ele geçirilen 34.310 TL paranın katılana ait olduğu gözetilerek katılana iade edilmiş olduğu anlaşılmış olmakla, katılan vekilinin 13.000 doların müsadere edilmesi yerine katılana iade edilmesi gerektiğine ilişkin temyiz talepleri reddedilmiştir.

D. Sanık ... müdafiinin ve sanık ... müdafinin temyizlerine yönelik yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile suça konu sahte para miktarı göz önünde bulundurularak sanıklar hakkındaki temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edildiğinin belirtilmesi suretiyle yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, vicdanî kanının dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanıklar müdafiileri tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2018/1763 Esas, 2021/571 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesini 5271 sayılı Kanunun 291 inci maddesinde belirlenen on beş günlük süre geçtikten sonra verdiği anlaşıldığından, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanunun 298 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Gerekçe bölümünün (B), (C) ve (D) bentlerinde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2018/1763 Esas, 2021/571 Karar sayılı kararında sanık ..., sanıklar müdafileri ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,