Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5802 K.2023/6742

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 27.01.2015 tarihli iddianamesi ile, sanığın iftira suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Küçükçekmece 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan hükmolunan 10 ay hapis cezası hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar itirazen değerlendirilerek 08.12.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanık hakkında denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulması üzerine Küçükçekmece 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm aynen açıklanarak, iftira suçundan 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

4. İlgili kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17.06.2022 tarihli kararı ile, dosya üzerinden incelemede, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, sanığın iftira suçundan beraatine ve düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın kolluğa müracaat ederek, katılan tarafından gönderilen kişilerin kendisini tehdit ettiğini beyan etmek suretiyle iftira ettiği iddiasına ilişkindir.

2. 29.11.2014 tarihli tutanakta, adam kaçırma anonsu üzerine, ...'nin görevlilere, kendisi ve kardeşi ... ... ...'nin, ...'nin adamları olan ... ... ve ... ... tarafından kaçırıldıklarını, kendisinin araçtan atlayarak kurtulduğunu beyan ettiği yazılıdır.

3. Sanık ...'e ait 29.11.2014 tarihli raporda, sanığın kafa, göz, baldır, diz altı, parmak ve el bileğinde yaralanma tarif edilmiştir.

4. Sanığın aynı tarihli müracaat beyanında, 2 numaralı bentteki tutanaktaki anlatımı ayrıntılandırdığı, kaçırılma olayının öncesinde, katılan tarafından gönderildiklerini söyleyen kişilerin gelip, kendisine, "seni İstanbul'a çağırıyor, gelmezsen İstanbul'da bulunan kardeşin ...'ı öldüreceklermiş" dediklerini beyan ettiği görülmüştür.

5. Sanığın müracaatı üzerine, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/51590 sayılı soruşturması yürütülerek, katılan, ... ..., ... ..., ... ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yaralama ve tehdit suçlarından, sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal ve yaralama suçlarından, sanığın kardeşi ... hakkında ise konut dokunulmazlığını ihlal ve tehdit suçlarından kamu davası açıldığı, aynı soruşturma kapsamında katılan hakkında sanık ve kardeşi ...'a karşı tehdit suçundan 26.01.2015 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verildiği tespit olunmuştur.

6. Sanık savunmasında, atılı suçlamayı inkar etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

Sanığın eylemi sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış ve sanığın şikayet hakkını kullandığı gerekçesiyle beraatine ve düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, olaylar ve olgular bölümünde ayrıntılı açıklanan sanık savunması, sanığın şikayet içeriği, sanığın şikayeti üzerine katılan hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar gerekçe ve içeriği ile tüm dava dosyası kapsamı birlikte değerlendirildiğinde,sanığın iddialarının bir kısım maddi vakalara dayandığı,

bu vakalara dayanarak bir kısım değerlendirmelerde bulunduğu ve eyleminin suç işlemediğini bildiği kimselere suç atma biçimde olmayıp, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 74 üncü maddesi ile güvence altına alınan anayasal şikayet ve ihbar hakkını kullanma niteliğinde olması ve iftira kastıyla hareket ettiğine ilişkin mahkumiyetine yeterli delil olmaması nedenleriyle, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.06.2022 tarihli kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,