Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5874 K.2024/2543

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; kasten yaralama suçundan kurulan hüküm dışında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bor Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.01.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama suçlarından cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Bor 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 inci, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 inci, 52 inci maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar katılan vekili tarafından yapılan itirazın reddi ile 18.07.2019 tarihinde kesinleşmiştir.

Sanığın denetim süresi içerisinde 11.09.2020 tarihinde kasıtlı suç işlediğinin ve mahkumiyet kararının kesinleştiğinin ihbar edilmesi üzerine dosya yeniden ele alınmış ve mahkemenin 28.05.2021 tarihli kararıyla hükmün 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları olarak açıklanmasına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın sanık müdafii, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak, 25.12.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusu kabul edilip hükmün kaldırılarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 inci, 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, sanığın atılı suçu işlemediğine, sanığın atılı suçu işlediği yolunda delil olmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, çelişkili beyanların dikkate alınmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, sanığın, olay tarihinde kimliği tespit edilemeyen bir başka şahıs ile birlikte öz kardeşi olan mağduru darp ettiği, mağduru kolundan tutup zorla aracına bindirdikleri, sanık araç içerisinde ve götürdükleri ıssız yerde mağdura yumruk ve tokat atttığı, saçını çekmek suretiyle onu darp ettiği, akabinde 2.5-3 saat sonra katılanı ikametine bıraktıkları, bu suretle sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Mağdur hakkında olaydan hemen sonra Bor Devlet Hastanesinden alınan 27.08.2018 tarihli doktor raporunda, sol çene altında ve omuzlarda darp cebir izi olduğunun, hayati tehlike geçirmeyecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının belirtildiği anlaşılmıştır.

3. Tanık B.S alınan beyanında, "...Olay günü Ayşe İçöz'ü evine bıraktığım esnada ... ve yanında ismini bilmediğim bir şahıs ile Ayşe'nin evinin önünde karşılaştık. Şahıslar hiçbir şey söylemeden beni araçtan indirerek darp ettiler. Daha sonra Ahmet ve yanındaki şahıs Ayşe'yi de darp ettiler. Daha sonra Ayşe'yi zorla araca bindirerek götürdüler..." şeklinde beyanda bulunmuştur.

4. Dava dosyası içerisinde bulunan 29.08.2018 tarihli CD inceleme tutanağında, iki erkek ve bir bayan şahsın girdiği ve erkek şahıslardan birisinin bayan şahsın kolundan tutarak götürdüğü hususları tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince sanığın atılı cebir, tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından Hukuki Süreç bölümünün ikinci bendinde belirtildiği şekilde mağdura yönelik eylemleri nedeniyle mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet kararının, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kaldırılarak sanık hakkında birden fazla kişi ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükümler kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanına, katılan mağdurun birbiri ile uyumlu beyanlarına, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın olay tarihinde kardeşi olan katılanı ikametinin önünde kolundan tutup zorla aracına bindirdiği, araç içerisinde ve götürdüğü ıssız yerde darp ettiği, yaklaşık 3 saat sonra mağduru ikametine bıraktığı, sanığın eylemini birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirdiği yönündeki olay kabulü ile mahkumiyet hükmü kurmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.03.2022 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,