Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5937 K.2024/1753

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve silahla tehdit suçlarından cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 2 yıl 6 ay, silahla tehdit suçundan 2 yıl 1 ay, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden 7 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Bu karara karşı, sanık tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 19.04.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme ve silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden kurulan hüküm kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği duruşmalı inceleme yapılmadan beraat hükmü kurulamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İlk derece mahkemesi kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden "...olay tarihinde gece vakti sanığın mağdurların ikamet ettikleri adresi bulması neticesinde uzaktan mağdurları gözetlediği, mağdur ...'in balkona çıkması akabinde sanığın adli emanette bulunan elindeki tüfek ile balkon kapısından konuta rıza bulunmaksızın içeri girerek mağdurlara karşı silahın korkutucu etkisinden de yararlanarak ölümle tehdit ettiği ve mağdurların rızaları bulunmaksızın bir süre evde kalmaya mecbur ettiği..." nedeniyle sanık hakkında mahkumiyet kararı vermiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi ise verilen hükmü kaldırarak, "...sanığın elinde tüfekle mağdurların bulunduğu eve girip mağdurları tehdit ettikten sonra mağdur ... ile birlikte mutfağa geçip sohbet etmesi bu sırada diğer mağdurların mutfakta olmamalarına ve evin dış kapısının kilitli olmamasına rağmen evden kaçmamaları, ardından mağdurların ve sanığın hep beraber sanık yanına tüfek almaksızın alkol almaya gidip alkol aldıktan sonra eve dönüp birlikte alkol almaları ve mağdur ... ve sanığın beraber yatak odasında yatmaları şeklinde gerçekleşen olayda sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi,

mağdurların sanıkla beraber alışverişe çıkmalarına rağmen sanıktan kaçmamaları, mağdurlar ... ve Gizem'in kapının kilitli olmamasına rağmen evden kaçmamaları karşısında sanığın atılı eylemleri gerçekleştirip gerçekleştirmediği hususunda sanık lehine çok kuvvetli şüphenin bulunması ve şüpheden sanık yararlanır şeklindeki evrensel hukuk kuralı da gözetilerek atılı suçu işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak, somut inandırıcı ve kesin delil bulunmayan..." belirterek sanık hakkında beraat hükmü kurmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 gün ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f),

(g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde "hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı kanunun 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince dosya üzerinden verilen beraat kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmamıştır.

2. Tüm dava dosyası kapsamına göre sanık hakkında her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirinde, incelenen dava dosyası içeriğine göre hukuka aykırılık görülmediğinden, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 19.04.2022 tarihli ve 2021/730 Esas, 2022/682 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,