Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/595 K.2024/229

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 21.03.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, bu karar 27.04.2019 tarihinde kesinleştirilmiştir.

3. Kesinleşen hüküm ile ilgili hüküm fıkrası ile gerekçede belirtilen suç adları arasında çelişki olması nedeniyle kanun yararına bozma talebinde bulunulması üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 02.03.2020 tarihli, 2019/17640 Esas, 2020/10690 Karar sayılı ilamı ile hüküm ile gerekçe arasında çelişki yaratılması gerekçesiyle Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.02.2019 tarihli kararının bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilamı sonrası, Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, bu karar 27.04.2019 tarihinde kesinleştirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, katılanın olay günü telefonla arandığı, katılanın eşine bakması nedeniyle evde bakım ücretinin yatırılması için banka hesap numarası gerektiği söylenerek katılana ait banka kartı bilgileri alındıktan ve telefonuna gönderilen şifreler de katılandan istenildikten sonra telefonun kapatıldığı, olaydan hemen sonra katılanın, bilgilerini verdiği banka kartına bağlı mevduat hesabından sanığın banka hesabına para öğrendiği, bu suretle sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Katılana ait suça konu banka hesabından, sanığın hesabına havale yapılması şeklinde gerçekleşen eyleminin, bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinini birinci fıkrasında düzenlenen başkasına ait banka kredi kartını kötüye kullanma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR