Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5965 K.2023/10747

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2019 tarihli iddianamesi ile yalan yere yemin etme suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında cezaya hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesi'nin, 12.04.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; atılı suçun sabit olduğuna, hukuk mahkemesindeki yargılama sırasında sanık tarafından edilen yeminin doğru olmadığının Yargıtay ilamı ile doğrulandığına, sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

A) İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılanın, sanıkla aralarındaki alacak ilişkisinden kaynaklı sanık aleyhine başlattığı icra takibine yapılan itiraz sonucu açılan itirazın iptali davasında, sanığın daha önce kabul ettiği devir ilişkisinin olmadığına ilişkin yemin etmesi nedeniyle atılı suçu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B) Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ispat külfeti hükümlerine aykırı olarak yemin etmesinin usul hukukuna aykırı olduğu, bu durumda yemin etmemesi gereken bir durumda yemin eden sanığın üzerine atılı suçun oluşmayacağı gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre hükme dayanak gösterilen Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 03.10.2018 tarihli 2017/1079 Esas 2018/5971 Karar sayılı ilamına göre; zikredilen hukuk davasında, taraflar arasındaki devir ilişkisini daha önce kabul etmiş olan sanığa yemin teklifi yapılamayacağı, ispat külfetinin karşı tarafa geçeceği, bu yemine dayanılarak karar verilemeyeceğinin belirtilmesi karşısında atılı suçun oluşmayacağı anlaşıldığından, Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 12.04.2022 tarihli kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,