Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6043 K.2024/8346

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2021 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başka suçla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendi uyarınca cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.

2. Ankara 30.Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2021 tarihli kararıyla sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi (ikinci kez) uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarih ve 2022/85 Esas, 2022/728 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, sanığı suçlamaya yeterli somut delil bulunmadığına, re'sen dikkate alınacak sebeplerle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay, sanık ... ile mağdur ...' nın olay tarihinde resmi nikahlı evli oldukları, sanık ...' in cezaevinden çıkmasından sonra tekrar birarada yaşadıkları sırada taraflar arasında kıskançlık nedeniyle tartışma çıktığı ve sanığın mağduru ikametin yatak odasına kilitlediği ve darp ettiği, iki gün boyunca mağduru odaya kilitleyerek ve elindeki av tüfeği ile tehdit ederek hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince, sanığın mağduru iki gün boyunca cebir kullanmak suretiyle ikametin yatak odasına kilitlediği, bu suretle üzerine atılı cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği, sanığın bu suçu eşi mağdura karşı tüfek vasıtasıyla (mağdurun soruşturma aşamasında alınan beyanı ile tanık Gülalem'in sanığın tüfeği yatak odasından getirdiğine ilişkin değişmeyen beyanı neticesinde eylemin silah ile işlendiği, somut olayda nitelikli halin mevcut olduğu kanaatine varılmıştır.) işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B- Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

Bölge Adliye Mahkemesince;"..I-İlk derece mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken, TCK'nın 109/3-a-e maddesi gereğince artırım yapıldığında sehven silah yerine konut yazılması,

II-Sanığın ikinci kez tekerrüre esas alınan Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16/07/2013 tarihli ve 2013/100 Esas 2013/214 Karar sayılı 01/06/2017 tarihinde kesinleşen ilamında tekerrür hükümleri uygulanmadığından, istinafa konu kararda sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümleri uygulanması,

hukuka aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmadan Dairemizce düzeltilebileceğinden ilk derece mahkemesi hüküm fıkrasından;

A)"2-Sanığın eylemini eşine karşı konutta işlediği anlaşıldığından cezasında TCK'nın 109/3-a-e maddesi gereğince bir kat artırım yapılarak 6 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," İBARESİ ÇIKARILIP,

YERİNE

"2-Sanığın eylemini eşine karşı işlediği ve ... sırasında silahtan sayılan av tüfeği kullandığı anlaşıldığından cezasında TCK'nın 109/3-a-e maddesi gereğince bir kat artırım yapılarak 6 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," İBARESİ EKLENMEK SURETİYLE,

B)"7-Sanığın Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/100 Esas 2013/214 Karar sayılı kararı ile almış olduğu 1 yıl 15 ay hapis cezasının tekerrüre esas olduğu anlaşılığından, mükerrir olması nedeniyle hakkında TCK 58/1-6 maddesi uyarınca İKİNCİ KEZ TEKERRÜR HÜKÜMLERİNİN UYGULANMASINA,

TCK 58/7 maddesi gereğince sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin UYGULANMASINA," İBARESİ ÇIKARILIP,

YERİNE

"7-Sanığın Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16/07/2013 tarihli ve 2013/100 Esas 2013/214 Karar sayılı 01/06/2017 tarihinde kesinleşen ve hakederek tahliye tarihi 03/01/2019 olan ilamıyla almış olduğu 1 yıl 15 ay hapis cezasının tekerrüre esas olduğu anlaşılığından, sanığa verilen cezanın TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere göre özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Cezanın infazından sonra sanık hakkında TCK'nın 58/7. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," İBARESİ EKLENMEK SURETİYLE,..." hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dava dosyası içeriği, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanak, mağdur beyanları, adli muayene raporu, tanık anlatımları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, sanığı suçlamaya yeterli somut delil bulunmadığına, re'sen dikkate alınacak sebeplerle beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarih ve 2022/85 Esas, 2022/728 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,