Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6044 K.2024/616

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükmüne göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilerek dosya üzerinden inceleme yapılmıştır.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.10.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hırsızlık ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Samsun 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir. 3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından yapılan istinaf başvurularının, sanık hakkında kurulan hükümlerin düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, lehine olan delillerin toplanmadığına, eksik araştırma ile karar verildiğine, mağdurun rızası ile kartını kullandığına, atılı suçları kabul etmediğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay; mağdurun evine sağlık hizmeti vermek için girip çıkmakta olan sanığın, mağdura ait maaş kartını çalarak, birden fazla kez ATM'den para çekmek suretiyle atılı suçları işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı suçları işlediği kabul edilerek mahkumiyet kararları verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılmaksızın yapılan yargılamada, Cumhuriyet savcısı ve sanığın istinaf başvurularının hükümlerin düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. Sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hüküm yönünden;

Mağdurun aşamalardaki beyanları, sanığın savunmaları, tanık ifadeleri, banka tarafından sunulan cevabi yazılar, hesap dökümleri, kamera kaydı inceleme tutanağı ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Bölge Adliye Mahkemesinin sanığın atılı suçu işlediğine dair kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sübuta ve eksik incelemeye ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR