Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6079 K.2023/349

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Dinar Cumhuriyet Başsavcılığının 10.01.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 ... maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında evi terk eden çocuğu ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan 5271 sayılı

Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2018 tarihli bu kararının Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi 19.06.2019 tarihli kararı ile Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2018 tarihli kararı ile kurulan beraat hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına ve sanığın sübut bulan evi terk eden çocuğu ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçunu işlediği belirtilerek, 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'nin 19.06.2019 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 20.04.2021 tarihli kararı ile ''....Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 ... ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin '...01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz...' bölümündeki hükme bağlanmış ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu....'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5-Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'nin 15.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlü uygulanmamış ve 5237 Sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz isteminde, sanığın olayda suç işleme kastı ile hareket etmediğini sadece mağdurun isteği üzerine ailesine haber vermediğini, mağdurun ailesinin kızlarının sanığın yanında olduğunu bildiklerini ve suçun oluşmadığını, aksi kanaat oluştu ise sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasının yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.17.11.2017 tarihinde şikayetçi ... kızı ...'ün kayıp olduğunu bildirerek Dinar polis merkezine başvurmuştur.

2. Mağdure ... ..., 18.08.2002 doğumlu olup, olay tarihinde 15 yaşını ... bitirmiştir.

3. Mağdure ... ile sanık ...'ün 17.11.2017 tarihinden, 01.12.2017 tarihine kadar birlikte saklandıkları, akabinde sanığın babasının bulundukları bağ evinden mağdureyi alıp polise teslim ettiği, olay nedeniyle şikayetçi olmayan mağdurenin, rızası ile onunla beraber gittiğini beyan ettiği, ancak mağdurenin anne ve babasının sanıktan şikayetçi oldukları ve uzlaşma'nın sağlanamadığı görülmüştür.

4- ... 17.11.2017 günü kollukta alınan ifadesinde, kızının kuzenlerine WhatsApp'... ...'ün fotoğraflarını atması nedeniyle onun tarafından kaçırılmış olabileceğini düşündüğünü, bu şahıstan şüphelendiğini ifade etmiştir.

Dava Konusu olayda;

A. Dinar Asliye Ceza Mahkemesi sanık hakkında, katılan ...'ün sanığın adını da vermek suretiyle kızının sanık tarafından kaçırılmış olabileceğini belirtmesi karşısında, kızları olan mağdurenin kimle gittiğini bildiklerinin kabülü gerektiği" belirtilerek, üzerine atılı suçu bilerek ve isteyerek işlediği şeklinde kesin bir vicdani kanaate ulaşılmadığı gerekçesi ile beraat kararı vermiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi Katılanın "mağdurun sanık ... tarafından kaçırıldığından şüpheleniyorum, Whatsapp ta fotoğraflarını gördüm" şeklindeki beyanınına dayanılarak mağdurun kimin yanında olduğuna dair kanuni temsilcilerinin haberdar olduğuna dair bir kabulün isabetli olmadığı, katılanların şüpheden ibaret bir bilgilerinin olduğu ve bu bilgilendirmenin sanık tarafından gerçekleştirilmediği, yine taraflar arasında uzlaşmanın da sağlanamadığı" belirtilerek yerel mahkemenin beraat hükmü kaldırılarak, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan ...'ün "mağdurun sanık ... tarafından kaçırıldığından şüpheleniyorum, Whatsappta fotoğraflarını gördüm" şeklindeki beyanları kolluk güçlerini bilgilendirmeye, onların kızlarını bulmaları amacına yönelik olup, kızlarının nerede olduğuna dair kesin bir bilgi de içermemektedir. Bu nedenle Antalya BAM 9. Ceza dairesi kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık müdafiinin kastın bulunmadığına, mağdurun ailesinin kızlarının kendisi ile olduklarını bildikleri ve bu nedenle suçun oluşmadığına yönelik temyiz istemi yerinde görülmediğinden reddedilmiştir.

Sanık müdafiinin basit yargılama yapılması gerektiği yönündeki temyiz istemi de Antalya BAM 9. Ceza dairesinin kabul ve gerekçelerinde bir isabetsizlik görülmediğinden reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi (9). Ceza Dairesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2021/1721 Esas, 2021/1954 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,