Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6086 K.2023/787

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık ... ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi, yaralama suçundan aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (b) bendi ve 53 üncü maddesi, mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151 ... maddesinin

birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca, katılan ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi, yaralama suçundan aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca, sanıklar ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (b) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli kararı ile sanıklar ... ..., ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları, sanık ... ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, yaralama suçundan aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası,

52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ve 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası, katılan ... hakkında yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası,

52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ve 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... müdafinin temyiz isteği, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından suçun unsurları oluştuğu halde mahkûmiyet kararı yerine beraat kararı verilmesinin ve lehlerine vekalet ücreti verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıklar birlikte sanık ...'in sevk ve idaresindeki araç ile gezerken katılan ... ile karşılaştıkları, katılanın da araca bindiği, bir süre sonra sanık ... ile katılan ... arasında ...'nın ... tarafından kırıldığı iddia edilen cep telefonu nedeniyle tartışma çıkarak birbirlerine hakaret ..., yaralama eyleminde bulundukları, bu süre zarfında katılan ...'ın hürriyetini tahdit ettikleri ve bir süre sonra da katılan sanığı bıraktıkları, bu suretle sanıkların ve katılan sanıkların üzerlerine atılı suçları işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Katılan ...'da ve sanık ...'da meydana gelen yaralanmalara ilişkin Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nden 06.06.2015 tarihli raporlar alındığı, bu raporlarda, katılan ... ve sanık ...'da meydana gelen yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılan ... müdafinin, katılan vekili sıfatıyla sanık ... ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ve mala zarar verme suçundan doğrudan verilen adli para cezası yönünden katılan lehine vekalet ücreti verilmesi talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

1. Sanık ... ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle vekalet ücreti talebi yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin on ikinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olduğundan, mahkumiyet hükmüne bağlı olması nedeniyle katılan ... vekilinin vekalet ücreti verilmesine yönelik talebinin de hükme temyiz kabiliyeti kazandırması mümkün olmadığından, söz konusu talebin incelenmeksizin iadesine karar verilmiştir.

2. Sanık ... ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın türü ve miktarı dikkate alındığında, hükmün kesin nitelikte olduğu, temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşılmakla, kesin nitelikteki hükme yönelik vekalet ücreti talebinin de hükme temyiz kabiliyeti kazandırması mümkün olmadığından katılan ... vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

3. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden;

Doktor raporlarında belirtilen yaralanmaların niteliği, sanıkların aşamalardaki aksi kanıtlanamayan birbirleri ile uyumlu savunmaları ve dava dosyası kapsamına göre, katılan ...'in olay günü rızası ile sanık ...'in sevk ve idaresindeki araca bindikten sonra sanık ... ile,

...'nın telefonunun kırılması ve telefonuna ilişkin zararın katılan ... tarafından ödenmesi konusunda tartışmaya başlayıp birbirlerine hakaret ..., birbirlerini yaraladıkları ve sonrasında sanıkların katılanı arabadan indirdikleri anlaşılan olayda, diğer sanıkların katılan ...'a yönelik bir müdahalesi olduğuna ve onu ıssız bir yere götürüp hürriyetini kısıtladıklarına ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı dikkate alınmak suretiyle, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre,

katılan ... vekilinin, suçun unsurlarının oluştuğuna ve sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz talebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

1. Sanık ... ... hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 ... maddesinin beşinci fıkrası uyarınca yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 ... maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2. Sanık ... ... hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin bu hükme yönelik temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,