Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6093 K.2024/7597

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2016 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2016 tarihli kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine ilişkin hükmün, temyiz edilmeksizin 25.10.2016 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 29.09.2022 tarihli ve 2022/5411 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.11.2022 tarihli ve KYB-2022/126485 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.11.2022 tarihli ve KYB-2022/126485 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesince; sanığın sabıka kayıtlarının incelenmesinde kasıtlı suçtan mahkumiyet hükümlerinin bulunduğu ve 5271 sayılı Yasanın 231/6-a maddesinde görülen şart gerçekleşmediğinden ve şartları sübut bulmadığından sanık hakkında 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmişse de; sanığın Karacabey Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/627 esas 2010/751 karar sayılı adli sicil kaydının hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğu, kanun yararına bozma talebine konu dosyanın suç tarihinin 01/03/2016 tarihi olduğu da dikkate alındığında;

sanığın adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Karacabey Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/627 esas 2010/751 karar sayılı kararının 28/12/2010 tarihinde kesinleşmesinden itibaren 5 yıllık denetim süresinden sonra işlendiğinin anlaşılması karşısında, yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmediği, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak, takdiri indirim uygulandıktan sonra hapis cezası da ertelenen sanık hakkında kanuni olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan 6 ncı fıkrası;

"(6) (Ek: 6/12/2006-5560/23 md.) (Değişik:2/3/2024-7499/15 md.) Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için;

a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,

b) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz

önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,

c) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın; aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi, gerekir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde, Mahkemece hükümlü hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin olarak adli sicil kaydında önceye dayalı kasıtlı suçtan mahkumiyet hükümlerinin bulunduğunun belirtilmesinin yanında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesindeki "şartların sübut bulmadığı" şeklinde değerlendirme yapıldığının anlaşılması karşısında, hükümde gösterilen gerekçeye göre, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği Tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,