Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6227 K.2023/9356

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının 02.02.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 07.03.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.07.2018 tarihli itirazı üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 01.11.2018 tarihli kararı ile 07.03.2018 tarihli düzeltilerek onama ilamının usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek dosyanın Ceza Genel Kurula gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2012 tarihli kararında ''... taraflar arasındaki alacak meselesinin ne olduğu, borç miktarı, mağdurun borcunu ne zamandan beri ödemediği, neden ödemediği, ödeme gücü bulunduğu halde sırf kendi menfaati için yahut sanık ...'yi zor durumda bırakmak için borcunu keyfi bir biçimde mi ödemediği, alacağın istenmesi sırasında mağdurun sanığa yönelik tahrik oluşturabilecek başkaca bir davranışının bulunup bulunmadığı hususlarının araştırılması neticesinde; ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edildikten sonra sanık ... hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulduğu...'' bahisle itirazın sanık yönünden KABULÜNE karar vermiştir.

6. İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği haksız tahrik indiriminin alt sınırdan yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanık ... ile katılan arasında alacak verecek meselesi olduğu, sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ün katılanın işlettiği kafeye gittikleri, alacak meselesinin konuşulması esnasında çıkan tartışma neticesinde sanık ve temyiz dışı sanığın mağduru tehdit ettiği ardından onu zorla arabaya bindirerek İkem Koleji civarında bir yere götürdükleri, o esnada katılanın, sanıklar tarafından zorla araca bindirildiğini tanık A.E.Y'nın gördüğü ve olayı diğer tanık Z.D'ye haber verdiği ve tanıkların katılanın yanına gittikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1- Sanık ... ile katılan arasında alacak verecek meselesi olduğu, sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ün katılanın işlettiği kafeye gittikleri, alacak meselesinin konuşulması esnasında çıkan tartışma neticesinde sanık ve temyiz dışı sanığın mağduru tehdit ettiği ardından onu zorla arabaya bindirerek İkem Koleji civarında bir yere götürdükleri olayda katılanın savcılık ve mahkemedeki beyanları, tanıkların katılanın zorla alıkonulduğuna ilişkin beyanları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçunu işlediği sabit olduğu anlaşılmakla karar da hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Cezanın miktarı gözetildiğinde, sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR