Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6312 K.2023/788

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

... Asliye Ceza Mahkemesinin, sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan 10.06.2014 tarihli ve 2013/122 Esas, 2014/256 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2013 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, kasten yaralama suçundan aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, haberleşmenin engellenmesi suçundan aynı Kanun'un 124 üncü maddesinin birinci fıkrası, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve haberleşmenin engellenmesi suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 5 ay 15 ... hapis cezası ve hak yoksunluğu, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi,

52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 58 ... maddeleri uyarınca 10 ay hapis 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve haberleşmenin engellenmesi suçları bakımından beraat kararı verilmesi nedeniyle sanık lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine, kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçları bakımından sanık ...'in suç kastının bulunmadığına, lehe beyanların dikkate alınmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, önceye dayalı aralarında husumet bulunan temyiz dışı sanık ... ile konuşmak için onun bulunduğu yere giden mağdurun, olay yerine gittiğinde sanık ... ve temyiz dışı sanıklarla arasında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, mağdurun kavga esnasında sanık ... tarafından ele geçirilemeyen silah ile yaralandığı, mağdur olay yerine gittiğinde elinden cep telefonu alınarak haberleşmesinin engellendiği ve bir süre olay yerinde tutulduğu, bu suretle sanık ...'in atılı suçları işlediği iddialarına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Aynı davada yargılandığı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve haberleşmenin engellenmesi suçlarından beraat, kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından ise mahkûmiyet kararı verilmiş sanık ... hakkında, müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından beraat ettiği suçlar açısından ayrıca vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. A.Kasten yaralama suçu yönünden; Sanığın 30.09.2014 havale tarihli dilekçesi ile kasten yaralama suçu yönünden temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşılmakla, bu suç yönünden dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar verilmiştir.

B. 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu yönünden

1. Sanık ...'in yargılama konusu eylemi için, 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve ikinci fıkrası gereği 8 yıl olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 10.06.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

1. Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, sanık ...'in, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra 30.09.2014 tarihli dilekçe ile temyiz isteğinden vazgeçtiğini bildirdiği ve hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinden vazgeçme nedeniyle sanık ... müdafinin kasten yaralama suçuna ilişkin temyiz talebinin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2. Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2016 tarihli ve 2013/122 Esas, 2014/256 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,