Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6323 K.2023/2081

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ceylanpınar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.02.2015 tarihli iddianamesiyle sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan açılan davanın, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir. 3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.11.2022 tarihli ilamıyla gerekçeli kararın Hazine'ye tebliğ edilmesi için dosyanın tevdiine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suçtan zarar gören vekilinin temyiz isteği, davadan haberdar edilmediklerine, suçtan zarar gördüklerine, katılma hakları olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. Katılan vekilinin temyiz isteği, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın 310 ada 4 parsel sayılı mera arazisinde 28.000 m2 alanın tecavüze ettiği iddia edilmiştir. 2. Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/131 Esas 2014/394 Karar sayılı davada sanık hakkında suç duyurusunda bulunulmuştur. 3. Sanık, suça konu Yeşiltepe köyü 310 ada 4 parsel sayılı mera arazisine mısır ektiğini, 2012 yılı şubat ayından beri mera alanını kullanmadığını beyan etmiştir. 4. Soruşturma aşamasında tanık A.T., sanığın savunmasını doğrulamıştır. 5. 04.02.2015 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağı, olay yeri kroki ve resimleri dosyada mevcuttur. 6. Suçtan zarar gören ...'nin davadan usulüne uygun yargılama sürecinde haberdar edilmediği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Davadan usulüne uygun yargılama sürecinde haberdar edilmeyen suçtan zarar gören ...'nin gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan Kurumun 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; Maliye Hazinesi davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesi birinci fıkrası ve 234 üncü maddelerine aykırı davranıldığı anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 kararına yönelik katılan vekili ve suçtan zarar gören Hazine vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,