Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6332 K.2023/9035

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığının 07.06.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira ve hakaret suçlarından ikişer kez cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Beykoz 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında 26.01.2015 tarihli eylemi nedeniyle hakaret suçundan beraat, 26.01.2015 tarihli ve 20.07.2015 tarihli eylemleri nedeniyle iftira suçundan beraat ve 20.07.2015 tarihli eylemi nedeniyle hakaret suçundan 1 yıl 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.06.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek yapılan inceleme neticesi ilk derece mahkemesinin 26.01.2015 tarihli eyleme konu hakaret ve iftira suçlarından kurulan hükümler yönünden istinaf başvurularının esastan reddine, 20.07.2015 tarihinde katılana ve mağdurlara yönelik hakaret ve katılana yönelik iftira suçundan verilen hükümler kaldırılarak iftira suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği; sübuta, suç kastının bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Katılanın temyiz isteği; takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine, hakaret ve iftira suçlarının ayrı ayrı oluştuğuna, iki ayrı iftira suçundan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dava konusu olay, sanık 26.01.2015 tarihli savcılık şikayetinde "... iş makinalarıyla orman arazisi ve hazineye ait araziler açılmış olup, üzerine binalar yapıldığı, Bu konu ile ilgili şikayetlerin mülki amirler tarafından dikkate alınmadığı, ... liderliğindeki bu organize suç örgütü Beykoz köylerinde silahla adamları ile birlikte insanları tehdit etmekle kalmayıp darp etmeye kadar gittiği, ancak birçoğu soruşturma aşamasında takipsizlikle sonuçlandığı, kendisi ile beraber iki kardeşinin ...

Köyü kahvehanesinde ...'ün adamı tarafından vurulduğu, buna ilişkin yargılamanın İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nde devam etmekte olduğu, bu dosyanın soruşturması devam ederken ..., kaymakam ve belediye başkanı ve soruşturmayı yürüten savcı ... da dahil olayı örtbas etmek için ellerinden gelen yaptığı, ... ve çetesinden aynı zamanda soruşturma sırasında görevini ihmal eden adalete olan güveni zedeleyen Beykoz savcısı ... ve belediye başkanı ve dönemin kaymakamından şikayetçi olduğu,

yine 20.07.2015 tarihli savcılık şikayetinde ise ... ve çetesi tarafından köy kahvesinde silahla vurulduğunu, olayı ...'in şoförü ...'in gerçekleştirdiği, bu konu ile ilgili İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/498 Esas sayılı dava dosyası üzerinden yargılamaya devam edildiği, ... hem başkasının yerini usulsüz şekilde hile zorbalık, tehdit ile aldığını, hem de aynı bölgede orman idaresinin yerini gasp ettiği, devletin hiçbir savcısı ya da idarecisi bu işlemde taşın altına elini koymadığı, bu yerlerde keşif yapıldığı, yıkım kararları alınmış olmasına rağmen yıkım işlemi yapılmadığı, idarenin verdiği kararın uygulanmadığı,

sahte evraklarla devir işlemi yapanlar bu olayı savcılığa taşımayan kaymakam ve yazı işleri memurları hakkında açıkça suç duyurusunda bulunulduğu, soruşturmayı yapmayan savcılar hakkında da Hakimler ve Savcılar Kuruluna şikayette bulunacağını..." iddiasına ilişkin olup 26.01.2015 tarihli eylem nedeniyle hakaret ve 26.01.2015 tarihli ve 20.07.2015 tarihli eylemlere ilişkin iftira suçlarından beraat kararı verilmiş, 20.07.2015 tarihli eylem nedeniyle hakaret suçundan ise 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık ve katılan vekilinin istinaf başvuruları kabul edilerek yapılan yargılama neticesinde, sanığın beraatine 26.01.2015 tarihli eyleme ilişkin iftira ve hakaret suçlarından kurulan hükümler yönünden istinaf başvurularının esastan reddine, 20.07.2015 tarihinde katılana ve mağdurlara yönelik hakaret ve katılana yönelik iftira suçundan verilen hükümler kaldırılarak iftira suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında 26.01.2015 tarihli eyleme yönelik iftira ve hakaret suçlarından kurulan hükümler yönünden;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığı, bu nedenle de sanık hakkında ilk derece mahkemesinde verilen beraat kararları ile ilgili istinaf başvurusunun reddine dair verilen kararların temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanık hakkında 20.07.2015 tarihli eyleme yönelik iftira ve hakaret suçlarından kurulan hükümler yönünden;

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği; somut olayda, sanığın şikayet ve beyanlarının somut ve ayrıntı olarak açıklandığı hukuka ve aykırı bazı fiillerin araştırılmasına ilişkin olduğu nazara alındığında Anayasa'nın 74 üncü maddesinde yer alan Anayasal şikayet ve dilekçe verme hakkı kapsamında kalıp iftira suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık hakkında 26.01.2015 tarihli eyleme yönelik iftira ve hakaret suçundan kurulan hükümler yönünden;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında 20.07.2015 tarihli eyleme yönelik iftira suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle sanık ve katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.06.2018 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,