Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6349 K.2023/2499

Sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin; hükmolunan netice cezaların türü ve miktarları gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu,

karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli ve 2016/232 Esas, 2016/439 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet, kasten yaralama ve hakaret suçlarından daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, denetim süresi içinde yeni kasıtlı bir suçun işlenmesi nedeniyle açıklanarak hakkında mahkumiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sübutun gerçekleşmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmaktır.

2. Sanığın yargılama konusu 6136 sayılı Yasanın 15 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki eylemi için, anılan madde uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının durma süresi de eklenmek suretiyle suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

1. Sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından hükmolunan netice cezaların türü ve miktarları gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli ve 2016/232 Esas, 2016/439 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,