Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6415 K.2025/723

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı

İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 22.02.2021 tarihli kararı ile özetle, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 109/2. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Kanun'un 109/1. maddesi ile mahkumiyet hükmü kurulması, sanık hakkında kasten yaralama suçundan ayrıca ceza verilmesi, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, şartları oluşmadığı halde haksız tahrik hükümleri uyarınca indirim yapılması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci

İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2021/157 Esas, 2022/383 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109/2, 109/3-a-b, 62, 53/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 307/5. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın Temyiz İstemi Hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, diğer sanıkların savunmasını doğruladığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, olay günü inceleme dışı sanık ...'nin, mağduru, aralarında alacak verecek meselesi nedeniyle husumet bulunan sanık ...'nin çağırdığından bahisle olay yeri olan eve getirdiği, burada tüm sanıkların mağduru sopa ile darp ettikleri, zorla tuttukları, tabanca ile tehdit ettikleri, son olarak başka bir olay nedeniyle söz konusu apartmana gelen polis memurlarının mağdurun sesini duymaları üzerine onu kurtartıkları anlaşılan olaya ilişkin olarak;

1.Bozma öncesi sanık hakkında kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerde toplam ceza miktarının 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası olduğu halde kazanılmış hakkın bu ceza miktarı üzerinden infaz edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sadece kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan tayin olunan 1 yıl 3 ay hapis cezasının kazanılmış hakka esas alınması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporun yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, mevcut deliller karşısında mahkumiyet kararının doğru olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.a. Sanık hakkında hüküm kurulduğu sırada, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesi esnasında, uygulama maddesinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) ''326/son maddesi'' yerine ''5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi'' şeklinde gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı davranılması;

b. Bozma sonrası sanık hakkında hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sanığın 1 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı ise de, bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2021/157 Esas, 2022/383 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği düzeltilmesi mümkün görülmekle,

hükmün 2. kısım dördüncü paragrafında yer alan ''...5271 sayılı CMK'nın 307/5. maddesi...'' ibaresi çıkartılarak yerine ''...1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi...'' ibaresinin yazılması ve yine aynı paragrafta yer alan "...1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına..." ibaresi çıkartılarak yerine ''...1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazına...'' ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,