Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/65 K.2022/4297

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 231/8. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanığın beş yıl süreyle denetim süresine tabi tutulacağı belirtilmiş olup, bu denetim süresi hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulüne uygun olarak kesinleşmesi üzerine başlamaktadır.

İncelemeye konu dosyada; sanığın yokluğunda 17.07.2013 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, yokluğunda verilen bu kararın sanığın bilinen son adresi olan ... adresinde tebliğ edilmeden, doğrudan sanığın MERNİS adresine tebliğ edilerek kesinleştirildiği, ancak sanığın bilinen son adresine usulüne uygun tebligat yapılmadan, doğrudan MERNİS adresine yapılan tebligatın usule aykırı olduğu, bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiğinden bahsedilemeyeceği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.10.2018 tarihli ve 2017/8-952 Esas, 2018/403 sayılı kararında da açıklandığı üzere;

verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmayacağı ve denetim süresinin başlamayacağı, denetim süresi başlamadığı için de denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanma koşullarının bulunmadığı cihetle, yerel mahkemece verilen hükmün açıklanmasına ilişkin kararın hukuki değerden yoksun olduğu,

bu nedenle dava zamanaşımını kesen son işlemin, sanığın 10.07.2013 tarihli sorgusunun olduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının sorgu tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla; sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320

sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, adli emanetin 2012/193 sırasında kayıtlı bıçağın TCK'nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine, 14.03.2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Çoğunluğun görüşü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2017/8-952 Esas, 2018/403 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmayacağı ve denetim süresinin başlamayacağının,

Denetim süresi başlamadığı içinde denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlendiğinden bahsedilmeyeceği açıklanması geri bırakılan kararın açıklanma koşullarının bulunmadığı cihetle yerel mahkemece verilen hükmün açıklanmasına ilişkin kararın hukuki değerden yoksun olduğu bu nedenle dava zaman aşımını kesmeyeceği gerekçesiyle yerel mahkeme kararının bozularak zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiştir.

Birincil gerekçe olarak ileri sürülen zamanaşımının durması konusuna katılmaktayız.

İkinci gerekçe olarak ileri sürülen yerel mahkeme kararının “hukuki değerden yoksun” olduğu hususuna katılmıyoruz.

Söz konusu karar kanunla kurulan görevli ve yetkili mahkeme ve hakim tarafından verilmiştir. Hukuki bir hüküm ifade etmektedir. Hukuki hüküm ifade ettiği için dairemiz tarafından kabul edildiği ve temyiz davasına konu edinmiş muhatap alınarak incelenmiş ve bozma, düşme kararı verilmiştir.

Yerel mahkemenin mahkumiyet hükmü yanlış temele oturmuş olsa da bir mahkumiyet kararıdır. TCK’nın 67/2-d maddesi gereğince zamanaşımını kesmektedir.

Aksini düşünmek yerel mahkemelerce verilen ve Yargıtayca bozulan tüm kararlarında zamanaşımını kesmemesi sonucunu doğuracaktır.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması süreci bir kovuşturma şartı gibi düşünülürse bu sürece aykırılık verilen hükmü hukuki değerden yoksun kılmaz. Aksi halde soruşturulması ve kovuşturulması izne tabi suçlarda bu şartın gerçekleşmediği tüm hükümleri de hukuki değerinden yoksun kılmak gerekir ki, uygulama aksi yönde olup izin alınmayan dosyalarda durma kararı verilerek izin tamamlatılmaktadır.

Yukarıdaki gerekçelere göre dosyanın hükmün açıklanmasının geri bırakılması sürecinin tamamlanması için dosyanın bozularak gönderilmesine karar verilmesi gerekirdi. Bu nedenle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edemiyorum. 14.03.2022