Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6602 K.2023/2270

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nizip Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (c) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Nizip 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2014 tarihli ve 2014/28 Esas, 2014/181 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyrınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

3. Nizip 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2014 tarihli ve 2014/28 Esas, 2014/181 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 10.01.2022 tarihli ve 2019/5129 Esas, 2022/131 Karar sayılı kararı ile ''Oluşa, olaydan hemen sonra alınan mağdur ...’in ve annesi tanık S.Y.’nin kolluktaki beyanlarına, sanık ...’in Cumhuriyet Savcılığındaki ifadesi ile sanık ...’in sorgudaki ifadesine ve dosya kapsamına göre;

mağdurun 06.01.2014 tarihinde başka bir soruşturma nedeniyle kollukta bilgi alınan sıfatıyla verdiği beyanında, yakalanan uyuşturucu maddesini sanıkların yakın akrabası olan ... ...'ten satın aldığını söylemesi nedeniyle 08.01.2014 tarihinde sanıkların araçla mağdur ... ve annesi tanık S.Y.’nin birlikte yaşadıkları eve giderek mağdur ...’e hitaben, 'bin araca ifadeni değiştirmeye gidiyoruz, ifadeni değiştireceksin, yoksa kan çıkar, kavga çıkar, dövüş çıkar' dedikleri, mağdur ...’in sanıkların tehdidinden korkarak sanıkların aracına bindiği,

araç içinde de sanık ...'in mağdur ...’e, 'avukat senin ifadeni bize okudu, senin ile ...'nin ismi geçiyor, ifadeni değiştireceksin, ... ifaden yüzünden 5 - 15 yıl hapis yıl yatacak, eğer ceza alırsa mahalleli seni değneklerle bekliyor, arabaya bin gidiyoruz', sanık ...'in ise, 'değneği geç, silahla bekliyor, kan davası çıkar' şeklinde söyleyerek sanıkların mağdur ...’i tehdit etmek suretiyle alıkoyarak Nizip İlçe Emniyet Müdürlüğüne götürdükleri olayda, sanıkların üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları oluştuğundan mahkumiyetleri yerine,

yazılı biçimde beraatlerine karar verilmesi'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası Nizip 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2022 tarihli ve 2022/94 Esas, 2022/365 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ...'in temyiz isteği; 1. Mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, 2. Mağdurun kendi rızasıyla araca bindiğine vesaireye ilişkindir. B.Sanık ...'in temyiz isteği; 1. Mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, 2. Mağdurun beyanına dayanılarak hüküm kurulduğuna, 3. Savunma hakkının kısıtlandığına vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konu olay; sanıkların mağdurun evine gidip, tehdit ederek araca bindirdiği, araçta da tehditlerine devam ederek bilgi sahibi olarak dinlendiği soruşturma dosyasındaki ifadesini değiştirmesini sağlamak amacıyla Emniyet Müdürlüğüne götürdükleri iddiasına ilişkindir.

2. 08.01.2014 tarihli tutanakta müştekinin yanında bir şahısla emniyete geldiği, yanında bulunan şahsın kabadayı bir tavırla müştekiyi göstererek ''arkadaş ... ... ile ilgili yanlış ifade vermiş, onu tekrar alacak bu sebeple geldik'' dediği, müşteki Mehmet'in bir şey demediği, müştekinin hür iradesiyle ifade veremeyeceği değerlendirilerek, ayrı ayrı odalara alındıkları, müşteki ile yapılan görüşmede yanında gelen şahsın ... olduğu, ... ...'in oğlu olduğu ve kendisini verdiği ifadeden dolayı tehdit ettiğini, araçta bekleyen ... adlı şahsın da tehdit ettiğini beyan etmesi üzerine sanıkların yakalandığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık uygulanabilmesi için mağdurun soruşturmaya başlanmadan önce şahsına zararı dokunmaksızın güvenli bir yerde serbest bırakılması gerektiği, dosyada sanıkların mağduru emniyete götürmelerindeki amacın ifadesini değiştirmesini sağlamak olduğu, güvenli bir yerde serbest bırakma kastıyla hareket etmedikleri anlaşılmakla Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Mağdurun olayın sıcağı sıcağına verdiği polis beyanı, 08.01.2014 tarihli tutanak ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların mağdurun evine gidip, sanık ...'in, "ifadeni değiştireceksin, yoksa kan çıkar, kavga çıkar, dövüş çıkar, ifaden yüzünden 5 - 15 yıl hapis yıl yatacak, eğer ceza alırsa mahalleli seni değneklerle bekliyor, arabaya bin gidiyoruz" sanık ...'in de mağdura, "ifadeni değiştirmezsen kan çıkar, kavga çıkar, dövüş çıkar" şeklinde tehdit ederek araca bindirdikleri,

araçta da tehditlerine devam ederek bilgi sahibi olarak dinlendiği soruşturma dosyasındaki ifadesini değiştirmesini sağlamak amacıyla Emniyet Müdürlüğüne götürdükleri, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR